Overslaan en naar de inhoud gaan

Daguitstap

Gastblijheid!

In gesprek met Hilde De Laet, Hidrodoe | 14 september 2018

‘Het is toch fantastisch, ik ken ineens heel veel mensen, krijg nieuwe ideeën en er beginnen leuke dingen te gebeuren,’ lacht Hilde De Laet van Hidrodoe in Herentals. In 2017 kreeg de interactieve water-doewereld van de watermaatschappij van de provincie Antwerpen Pidpa de toeristische Award voor het beste familievriendelijke toeristische product. Korte tijd later stapte Hilde in het traject ‘Toerisme Transformeert’ van Toerisme Vlaanderen en het Appreciative Inquiry Lerend Netwerk van Iedereen Verdient Vakantie. In die netwerken ontstaan contacten die tot samenwerking leiden, en visie kristalliseert zich uit, zegt Hilde. Geprikkeld door nieuwe ideeën maakt Hidrodoe werk van een beleid en praktijk van oprechte gastvrijheid. Tijdens een inspiratiedag in oktober vertelt Hilde hoe gastvrijheid in het DNA van Hidrodoe verankerd raakt als gastblijheid.

Hidrodoe heeft vier pijlers, vertelt Hilde: het water-doecentrum wil uniek, duurzaam, leerrijk en gastvrij zijn. Voor iedereen, benadrukt Hilde: want een makkelijke instap, ook voor mensen met een beperking en mensen met een beperkt inkomen, is een uitdrukking van sociale duurzaamheid én oprechte gastvrijheid.

"We willen dat ook mensen met een beperking en mensen met minder financiële armslag makkelijk naar Hidrodoe kunnen. Dat is een uitdrukking van sociale duurzaamheid en oprechte gastvrijheid." - Hilde De Laet

Hilde: ‘Geïnspireerd door Appreciative Inquiry (of: waarderend onderzoek, een manier van organiseren en veranderen gebaseerd op sterkten en mogelijkheden – n.v.d.r) begon ik meer te letten op mensen, op wat ze belangrijk vinden en wat ze doen. Ook in mijn organisatie zie ik nu meer wat wél goed is en vraag me dan af wat we verder kunnen versterken. Zoals gastvrijheid. Dat is er al, en tegelijk kunnen we dat nog een stuk uitdiepen en krachtiger maken.’

De ervaring van gezien te worden

Gastvrijheid lijkt ‘makkelijk’ als concept: maak het gezellig, hou het kleinschalig, zorg dat mensen ervaren dat ze welkom zijn, zorg voor details zoals een duidelijk en aantrekkelijk programma, een propere omgeving, een heldere bewegwijzering. ‘En dat is er al bij Hidrodoe,’ zegt Hilde. Oprechte gastvrijheid zit bovendien in kleine zorgzame gebaren: zoals kinderen of mensen met een beperking rechtstreeks aanspreken in plaats van over hun hoofd te praten met hun begeleiders. Het is die ervaring van gezien zijn die de kern uitmaakt van gastvrije praktijk.

"Als gasten ervaren dat er rekening wordt gehouden met wie ze zijn en wat ze nodig hebben, worden ze opener. Dat is het perfecte startblok voor een mooie ervaring in ons water-doecentrum."

De bron van gastvrijheid: uit ’t hart

Gastvrijheid is dus meer dan een vriendelijk en menselijk onthaal. Meer dan een paar technieken die je kunt trainen, toepassen en evalueren. ‘Als gastvrijheid een techniek blijft, is het niet authentiek. Mensen voelen dat en doorprikken wat niet écht is. Gastvrijheid komt uit je hart. Je moet er echt goesting voor hebben, blij zijn met het voorrecht dat je gasten kan verwelkomen. Het heeft veel te maken met een oprechte passie om je dienstbaar op te stellen. Om te zien wat iemand nodig heeft en daaraan tegemoet te komen’, zegt Hilde. Of je nu een kind blij maakt met een ballon, iemand extra verwelkomt die jarig is of iemand even helpt die bedremmeld in de weer is om een gemorst flesje frisdrank op te vegen: het zijn die kleine gebaren waarmee we mensen op hun gemak stellen. Precies zoals je thuis zou doen als je vrienden of familie op bezoek krijgt.

Alsof je thuis bent

‘Dat zeg ik trouwens altijd tegen mijn collega’s: doe wat je zou doen als deze mensen bij jou thuis zouden komen. Dan ga je ook letten op de details, ga je vriendelijk bepaalde dingen oplossen, mensen op hun gemak stellen. Dan probeer je te zoeken naar een gepaste 'ja' als antwoord op een verzoek van je gasten.’

Gastvrijheid: gevolg van opleiding of cultuur?

In dat opzicht moet het belang van opleiding rond gastvrijheid – of klantvriendelijkheid -  toch wel een stuk gerelativeerd worden, zegt Hilde. ‘Opleiding is wel goed, maar de effecten zijn nogal vluchtig. Iets ontwikkelt pas echt wanneer het dag in dag uit aandacht krijgt. Als je als team over de inhoud van gastvrijheid blijft praten, ideeën samenlegt, elkaar kansen geeft om dingen uit te proberen en elkaar feedback durft geven. Waarover je veel praat, krijgt kansen om te groeien. Als je iemand van je collega’s een mooi gebaar ziet stellen, dat benoemen en zeggen dat het je inspireert. Gastvrije tips uitwisselen. Ervaringen delen. Een authentieke praktijk van gastvrijheid groeit op die manier, denk ik. In het gesprek en in de praktijk maak je dan samen de inhoud van gastvrijheid die past bij de medewerkers, de bezoekers en de organisatie. Dan gaat het in je organisatie-DNA zitten, als gastblijheid.’

"Gastvrijheid ontwikkelt zich pas echt wanneer het dag in dag uit aandacht krijgt. Waarover je met elkaar veel praat, krijgt kansen om te groeien." - Hilde De Laet

Gastblijheid. Het woord rolt uit Hildes mond en ze glimlacht.  ’t Is een bijzonder woord. Het vertelt iets over de blijdschap van mensen die zich gezien en welkom voelen. En het zegt iets over de vreugde die gastvrijheid brengt voor wie gastheer of -vrouw mag zijn. Daar toont zich de kern van het plezier te mogen werken in de toeristische sector. Is er iets mooier dan dat?

 

Meer leren?

Vijftig tinten groen,  Netevallei

Ben jij sociaal werker, medewerker bij een Rap op Stap kantoor of reis- organisator/begeleider voor mensen in armoede of mensen met een beperking? Kom dan Hidrodoe van dichterbij bekijken tijdens de toer doorheen de groene Netevallei, op 25 september 2018. Meer info vind je hier.

Inspiratiedag ‘Authentiek gastheerschap’.

Op vrijdag 5 oktober organiseert Iedereen Verdient Vakantie een inspiratiedag rond Gastvrijheid. Hilde zal er haar verhaal over de groeiende praktijk en visie op Gastvrijheid bij Hidrodoe vertellen. Daarnaast komt Marc Colpaert het thema vanuit een filosofische en culturele bril toelichten. Verder verkennen de deelnemers hun eigen ervaringen met gastvrijheid en ontdekken ze elkaars praktijken.  Meer informatie en inschrijven kan hier. 

Hilde De Laet

In gesprek met

Hilde De Laet is Visitor Services & Marketing Manager bij Hidrodoe in Herentals. Hidrodoe, een initiatief van watermaatschappij van de provincie Antwerpen Pidpa, is een educatief doe- en belevingscentrum rond water. 

Hidrodoe kreeg in 2017 de Toerisme Vlaanderen Award voor beste familievriendelijke product. Hilde participeert aan het traject Toerisme Transformeert van Toerisme Vlaanderen en het Appreciative Inquiry Lerend Netwerk van het netwerk Iedereen Verdient Vakantie.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 14 september 2018 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

‘Sociaal toerisme avant-la-lettre’

In gesprek met Didier Rotsaert, directeur Sportimonium | 22 november 2017

Wat heeft de aanleg van een ijzeren weg te maken met Hofstade Plage en een door het IOC erkend sportmuseum? Hoe komt het toch dat dit strand ‘plage des pauvres’ werd genoemd? En waarom was de IedereenVakantieToer van Vakantieparticipatie te gast in het Sportimonium?  In een wervelend gesprek met directeur Didier Rotsaert kom ik het te weten. En neem dat wervelend maar letterlijk. Terwijl Didier vertelt, loodst hij mij langs gangen en kamers vol historische sportattributen, kunstvoorwerpen en herinneringen aan de tijd toen Hofstade strand nog het strand van de armen was.

Sportimonium nodigde de IedereenVakantieToer uit omdat ze een jubileum vieren. Het Sport- en Olympisch museum werkt tien jaar samen met Steunpunt Vakantieparticipatie. ‘Dat past al jaren in ons diversiteitsbeleid’, zegt Didier. ‘Elk jaar ontvangen we ongeveer 35 groepen uit verschillende organisaties. Zo komen hier toch een 400-tal bezoekers terecht die hier anders wellicht niet binnen zouden stappen: mensen in armoede, vluchtelingen, jonge mensen die ’t moeilijk hebben.’

Terwijl ‘Allez Chantez’ zich klaarmaakt en de eerste meezingers  binnendruppelen, neemt Didier ons mee doorheen de gebouwen en gangen van het Sportimonium.

La plage des pauvres

Het Sportimonium ligt aan het strand van Hofstade. De meren ontstonden in het begin van de 20ste eeuw. Voor de aanleg van een spoorwegberm werd hier in 1902 begonnen met grondwinning.  Didier: ‘Zo zijn die putten ontstaan. Die liepen langzaamaan vol met water, dat werd gebruikt voor watervoorziening. Beetje bij beetje begonnen mensen uit de streek naar hier te komen om te baden. Op den duur kwamen hier tienduizenden mensen met vakantie. Noem het gerust sociaal toerisme avant la lettre.’
 

Hofstade Plage


La Plage des pauvres, werd het hier gaandeweg genoemd. In ’t frans, ah ja, zo ging dat toen. ‘Mensen uit Mechelen, Brussel en Antwerpen die zich geen vakantie aan de toen mondaine kust konden veroorloven, zakten naar hier af’, vertelt Didier. In 1936 ontstond het recht op betaalde vakantie en groeide de aantrekkingskracht enorm. In 1938 werd het strandgebouw opgetrokken: een onthaal- en kleedruimte voor de duizenden badgasten.
 

Kleedruimte


Didier: ‘Kijk, zwemmers kwamen het gebouw binnen via kleedruimtes. Ze kregen zo’n kapstok toegestoken en kleedden zich -zedig en wel – om. Mannen en vrouwen strikt gescheiden uiteraard (lacht).’ Veel oudere mensen uit de streek hebben nog levendige herinneringen aan heerlijke zomerdagen van wandelen en zwemmen aan ’t Hofstade Strand.
 

Museum en historisch archief

Het domein en de gebouwen zijn nu eigendom van Sport Vlaanderen. Sinds 2004 betrekt het Sportimonium het Strandgebouw en herstelde een aantal kleedkamers, inclusief kleerhangers uit het Interbellum, in hun glorie van weleer.

Didier beent in stevig tempo door de gangen. Hier en daar wijst hij een opmerkelijk stuk aan. We zien de slede van Dixie Dansercoer, een tennisracket van Kim Clijsters. We lopen voorbij een indrukwekkend Oosters gevechtstenue, de tweede grootste schermcollectie van de wereld, affiches en voorwerpen van de Olympische Spelen in Antwerpen (1920).
 

Olympiade


We zetten onze reis verder en belanden in de Preservation Hall Victor Boin, de bewaarplaats van 35.000 materiële getuigenissen uit ons sportverleden.  Eerst kijken we nog vanachter glas naar de ruimte waarin fietsen, hockeysticks, roeiboten, ballen etc. zorgvuldig op rekken zijn neergelegd. Dan mogen we – hoogst uitzonderlijk -  mee binnen in de geklimatiseerde ruimte. We lopen – met eerbiedige pas, handen achter de rug (nergens aankomen!) – tussen metershoge rekken. Links en rechts van ons vertellen medailles, roei- en zeilboten, kegels, ballen in alle materialen en vormen, kledingstukken, schoenen, kunstvoorwerpen en volkssporten hun verhaal.
 

Kunstvoorwerpen

 

En dan... zingen!

Onder de indruk van het verhaal van de sport staan we even later weer in het museum. Liedjes uit ons collectief geheugen zinderen door de ruimte. ‘Oooh, Champs Elysees, Ook Champs Elysees…’, klinkt het. We sluiten aan bij het ‘ Allez, Chantez!’ zangfeest en zingen mee tot het slotakkoord van het Iedereen-Vakantie-lied. Wat is het heerlijk om hier te vertoeven, te zingen en onder de mensen te zijn.

Zingen

Didier Rotsaert

In gesprek met

Didier Rotsaert is algemeen directeur van het Sportimonium in Hofstade. Didier is licentiaat in de sportwetenschappen en kunstliefhebber. Hij heeft er een jarenlange managementervaring in de private sector opzitten. Drie jaar geleden kwam hij bij het  Sportimonium terecht. ‘Alles komt bijeen in deze job’, zegt hij. Vandaar zijn enthousiasme.

Bezieler van  het Sportimonium is Professor Emeritus Roland Renson. In 1973 kreeg hij een lesopdracht Sportgeschiedenis aan de KULeuven. Dat werd het begin van een gigantische verzameling kunstvoorwerpen, posters, sportattributen, kleding, medailles, films, archieven en verhalen. Huidig voorzitter is Professor Paul van Cauwenberghe, ere-rector van Universiteit Gent.

Het Sport- en Olympisch Museum Sportimonium is één van de 28 musea die wereldwijd door het Internationaal Olympisch Comité (IOC) erkend zijn. Het museum is lid van het Olympic Museum Network. In België is het één van de 25 landelijk erkende musea, in een indrukwekkende rij met oa In Flanders Fields, het SMAK,…

Het Sportimonium is naast een museum ook een centrum voor wetenschappelijk onderzoek, een archief, een sportbibliotheek en een uitleendienst voor volkssporten.

 

 

Dit verhaal werd gepubliceerd op 22 november 2017 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Hmm, gaat de liefde (voor ons land) dan toch door de maag?

In gesprek met Eddy Van Belle, Choco-Story, Frietmuseum & Lumina Domestica | 22 september 2017

Een stukje chocolade bij de koffie. Eén mooie Belgische praline: ik vond het altijd al heerlijk om naar te kijken, verrukkelijk om te proeven. Sinds een bezoek aan Choco- Story in Brugge ontpopte die heerlijke verrukkelijkheid zich voor mij tot pure magie. Nooit weer zal ik gedachteloos een praline in mijn mond stoppen zonder aan Eddy Van Belle, initiatiefnemer van Choco- Story, te denken. Elk stukje chocolade zal me glimlachend aan de oeroude wereld van traditie en passie voor dit donkere goud herinneren. En ik zal aan lampjes denken, en aan frietjes. Hoe dat komt? Wel… er was eens…

 Er was eens…

… een ventje van een jaar of zeven, die ervan hield om met zijn vader rond te struinen bij antiquairs en vlooienmarkten. Af en toe kocht hij van z’n zakgeld iets leuks. Een wierookbrander, een zwaard, een revolver, dingetjes die kleine jongens wel leuk vinden. Toen het kereltje twaalf was, vond hij op het Brusselse Vossenplein een lampje. En later nog een lampje, en nog een. Het ventje werd een man, begon een chocoladebedrijf en maakte kennis met – wat we tegenwoordig allemaal kennen – stress. 

"Het enige moment dat ik aan iets anders dan de zaak kon denken, was wanneer ik lampjes zocht op vlooienmarkten. Op zoek naar verlichting dus, letterlijk." - Eddy Van Belle.

Het liep uit de hand, die lampenverzameling. Na jarenlang lampjes kopen, telde Eddy’s verzameling zo’n 4500 stuks. Z’n echtgenote opperde het idee om die in een museum onder te brengen. Om een lang verhaal kort te maken: ‘Lumina Domestica’, het Lampenmuseum, vond een thuisbasis in een prachtig middeleeuws pand aan de Wijnzakstraat in het Brugse centrum. 6500 lampen, waaronder oudjes met zo’n 20.000 jaar geschiedenis, vertellen er het verhaal van licht.

Euhm, oké, maar wat heeft dat met chocolade te maken?

Goeie vraag. Je moet weten dat Eddy’s bedrijf ingrediënten levert aan bakkers en chocolatiers. Dat Brugge alleen al 42 chocolatiers telt. Dat Eddy’s zoon Cédric een man van ideeën is. En dat het pand naast Lumina Domestica te koop kwam. Dat allemaal, gecombineerd met de verzamelmicrobe van Eddy, maakte de stap naar een chocolademuseum als vanzelfsprekend. ‘Ik had al een kleine collectie, en die bouwden we snel verder uit,’ vertelt Eddy. In 2004 opende Choco-Story Brugge. En zoals het een echte microbe vergaat: die blijft zich een weg zoeken. Later volgden Choco-Story look-a-likes in Praag, Parijs, Mexico en Brussel en -onlangs nog - een pop-up Chocolademuseum in Manhattan, New-York.

Choco-Story
Chocolatier aan het werk in Choco-story

Chocolade verovert overal de harten, zo blijkt. En da’s niet verwonderlijk. Cacao-volkeren horen tot de gezondste ter wereld. De boon lijkt een geheim elixer te bevatten voor een gezond lijf en klein, zalig geluk. Cacao reikt bovendien tot diep in de geschiedenis. Eddy: ‘In 2004 was het oudste spoor naar cacao terug te brengen tot 600 na Christus. Nu weten we inmiddels dat Ecuadorianen meer dan 5500 jaar geleden al cacao gebruikten. Na brood is cacao het oudste nog bestaande voedingsproduct.’ Choco-Story vertelt die eeuwenoude geschiedenis en toont hoe mensen al duizenden jaren van de weldaad van cacao genieten.

‘Die tradities van teelt en verwerken van cacao zijn enorm waardevol, maar in nogal wat Zuid-Amerikaanse dorpen dreigt de kennis langzaamaan te verdwijnen,’ zegt Eddy. Daarom ondersteunt Choco-Story plaatselijke ambachtelijke cacao-verwerkende bedrijfjes met schenkingen, opleiding en de verspreiding van hun tradities. Dat Eddy voor de dagelijkse leiding van Choco-Story op zoon Cédric vertrouwt, verwondert niet. De man reist vaak naar de bakermat van de cacao. Omdat hij van mens tot mens wil samenwerken met zijn producenten en leveranciers.

Lampen en chocolade: zover ben je mee? De frietjes dan.

Op reis in België, denkt een toerist aan… bier, right! Chocolade, yes! En… frietjes uiteraard. Zoiets moeten Eddy en Cédric gedacht hebben toen de schitterende Brugse Saaihalle (14de eeuw) te koop kwam. ‘Eerst dacht ik er een school voor chocolatiers in onder te brengen, maar uiteindelijk werd het een frietmuseum,’ vertelt Eddy. Een derde attractie werd geboren. Een museum waar je niet alleen kunt kijken, maar net zo goed mag proeven. Met verhalen over de oorsprong van de aardappel, de uitvinding van frietjes en een collectie kunst waarin friet en aardappels de hoofdrol spelen.

Frietmuseum
Eddy Van Belle in het Frietmuseum

 

Op een steenworp van Choco-Story, en nog nagenietend van de pittige smaak van een authentiek stukje chocolade, komt de geur van versgebakken frietjes je tegemoet. Laat maar komen, denk je. Dit is heerlijk Belgisch, dit is van ons. En je wordt zowaar overmand door trots. Trots op je land en zijn tongstrelende tradities. 

Foto header: Visit Flanders / Foto's in tekst: dank aan Eddy en Cedric Van Belle

Eddy Van Belle

In gesprek met

Eddy Van Belle is ondernemer. Hij maakt deel uit van de leiding van de internationale groep Puratos en de Belgische Chocoladespecialist Belcolade. Eddy is initiatiefnemer van drie kleine bijzondere musea in Brugge: het Lampenmuseum Lumina Domestica, het chocolademuseum Choco-Story en het Frietmuseum.  In samenwerking met vrienden en zakelijke partners stichtte Eddy ook chocolademusea in Praag, Brussel, New-York, Mexico en Parijs.

Heel bijzonder – Eddy raakt er amper over uitverteld – is de ontdekking van een ‘Tzompantli’ of ‘schedelrek’ tijdens de verbouwingswerken aan het museum in Mexico-stad. 35.000 schedels op elkaar gemetseld tot de basis van een toren: het is de vondst van de eeuw in het land. Een griezelig en bijzonder boeiend verhaal, waar je hier meer over leest.

Cédric Van Belle, zoon van, was een van de eerste Brugse toeristische ondernemers die instapte in het aanbod van betaalbare daguitstappen voor Steunpunt Vakantieparticipatie. Mensen met een beperkt budget kunnen – na boeking bij Vakantieparticipatie - aan verminderd tarief een bezoek brengen aan Choco-Story en het Frietmuseum.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 22 september 2017 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Wandelingen tijdens Gentse Feesten zetten armoede centraal

In gesprek met Mik Stas | 18 juli 2016

Culturele wandelingen met gids tijdens de Gentse Feesten. Daar zetten Mik Stas en zijn vereniging ‘Ons Gent, sociaal toerisme voor allen’ op in. Ons Gent kiest voor een mengeling van cultuur, geschiedenis en een blik op armoede. ‘Met onze wandelingen willen we mensen bewust maken van wat armoede betekent’, zegt Mik. ‘ En licht werpen op de bestaande armoedeprojecten in de buurt. Want al is plezier en gezelligheid de komende dagen troef in de Gentse straten, niet iedereen kan zich een pintje bier aan 2,5 euro veroorloven.’ De opbrengst van de wandelingen gaat naar de werking van Ons Gent, om activiteiten op te zetten voor mensen met een beperkt inkomen.  

In de voetsporen van...

Er is een wandeling in de voetsporen van Sint Franciscus. Mik voert bezoekers langsheen de plek van het eerste Franciscaans huis en klooster, en vertelt verhalen over de eerste sociale projecten, over voedselbedeling en kleding, over geschiedenis en huidige projecten. De armoedewandeling vertelt de geschiedenis van de armoedewerking in Gent. In elke wandeling loopt iemand mee die getuigenis aflegt.  

wandeling gent mik stas
Wandelen in Gent, met Mik Stas als gids

 

Aandacht voor cultuur

‘Vorig jaar lanceerden we dit concept’, zegt Mik. ‘Met de opbrengst konden we doorheen het jaar verschillende activiteiten te financieren, van kerstfeest tot bezoek aan het stadhuis met een drankje. Die activiteiten halen mensen niet uit de armoede, maar bieden hen wel een stukje cultuur dat er anders niet van komt. Vrijetijd en cultuur krijgen immers vaak als laatste aandacht in het leven van mensen in armoede. Eerst komt voeding, huisvesting en papierwerk.

Mik ziet veel eenzaamheid bij mensen in armoede. ‘Eenzaamheid weegt zelfs zwaarder dan de kopzorgen om rond te komen met een beperkt budget. Mensen in armoede hebben overdag tijd en vervelen zich vaak. Ze hebben niet de kracht om aan cultuur te doen. Hieruit is Ons Gent ontstaan. Wij willen een vereniging zijn die cultuur brengt voor iedereen, met speciale aandacht voor mensen in armoede.'

De kracht in zichzelf en in samenwerken

Mik vindt het belangrijk dat mensen blijven vasthouden aan hoop, hoe klein ook. ‘Positiviteit is de motor om dingen waar te maken. Mensen moeten zich vooral niet opsluiten.’ Samen met Vakantieparticipatie en het Fonds Vrijetijdsparticipatie is al veel mogelijk gemaakt. Er lopen gesprekken met de stad Gent om structureel partner te worden van Uitpas. Mik ziet zelfs een uitbreiding naar Brussel zitten. Door zijn vorige job als waarnemend directeur van een gemeenschapscentrum in Brussel, kent hij er tal van interessante routes en bezienswaardigheden.

Op zoek naar thuisbasis voor Rap op Stap

De grote droom van Mik en Ons Gent is het vinden van een huis om een Rap Op Stap-kantoor te kunnen huisvesten. ‘Liefst met een aantrekkelijke etalage zodat het lijkt op een toeristische winkel waar iedereen kan binnenlopen. Weinig drempels. Open voor iedereen. Zo creëren we een plek waar mensen iets kunnen boeken, vragen stellen en een praatje slaan met elkaar. Een kopje koffie hoort er uiteraard bij.’ Zo’n huis kan de kloof verkleinen tussen mensen uit de verschillende lagen van de bevolking, denkt Mik. ‘Het zijn de kleine dingen die een verschil maken’, zegt hij en hij citeert Robert Baden-Powel, grondlegger van de Scouts: ‘ Laat deze wereld een klein beetje beter achter dan dat je hem gekregen hebt, en je bent een gelukkig mens.’

Foto header: Robert Boons
Mik Stas

In gesprek met

Mik Stas (53) woont in Gent. Geschiedenis en de verhalen achter historische figuren, gebouwen en straatnamen houden hem bezig. Hij bezoekt wekelijks de lokale afdeling van Poverello, is algemeen secretaris van ‘De Reuzen’ in Vlaanderen en bevlogen bezig met immaterieel erfgoed. Mik coördineert de vereniging Ons Gent, actief onder de koepel van VTB Kultuur.

Tijdens de Gentse Feesten begeleidt Ons Gent van 18 tot 23 juli elke dag een wandeling. Meer informatie over die wandelingen vind je hier.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 18 juli 2016 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Els Jammaers is nieuw(s)maker voor het netwerk Vakantieparticipatie. Ze geniet van de authenticiteit van verhalen en van inspirerende ontmoetingen. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie zodat iedereen kan meegenieten.

39.000 getuigen voor vrede en verdraagzaamheid

In gesprek met Helena Burdzy | 18 maart 2016

19500 betonnen kruisjes, in rechte rijen op 16 hectare zandgrond. We zijn op het Duits oorlogskerkhof in Lommel. De immense dodenakker baadt midden in de winter nog in groen en heidepaars. Drie tuinmannen hebben hier hun handen vol. Een begeesterde Helena Burdzy, vormingswerker bij Huis over Grenzen, neemt ons mee op het immense veld van voorbije levens. We wandelen door een uitgestrekte vlakte waar 39.000 levensverhalen  definitief tot stilstand zijn gekomen. De stilte buiten vindt een weg naar binnen. ‘Bij elk kruisje rusten 2 mensen die tijdens de tweede wereldoorlog om het leven kwamen. Dat zijn 39.000 verhalen van mensen en families. ‘Dat zijn ook 39.000 kansen om gesprekken aan te knopen over oorlog en vrede, solidariteit en verdraagzaamheid, anders durven zijn en het andere accepteren’, zegt Helena.

‘De meeste graven zijn van Duitse soldaten, maar er liggen hier ook vrouwen, ook kinderen, zusters. Meestal Duitsers, maar ook andere nationaliteiten’, vertelt Helena. Wat al die mensen gemeen hebben, is dat ze hun leven verloren tijdens de oorlogsjaren 1940-1945. Net na de oorlog werden de lichamen van overal in de regio naar Lommel gebracht, waar op dit woeste stuk zandgrond een Duitse begraafplaats werd geïmproviseerd.

Helena
Helena Burdzy, begeesterd vormingswerker voor Huis over Grenzen

 

Laatste rustplaats van oorlogsslachtoffers

‘De lichamen kwamen van burgerlijke begraafplaatsen, uit ereperken die in de oorlog door de Duitsers werden opgericht, uit tuinen van mensen, uit bermen naast de weg. Ze werden hier samengebracht, waar mogelijk geïdentificeerd en herbegraven.’ Ook nu nog komen er graven bij. Tussen 2008 en 2012 zijn resten van Duitse soldaten overgebracht uit de Ardennen, Maldegem en Geel. In juni 2012 kregen de slachtoffers in Lommel een officiële begrafenis.

Van de 39.000 lichamen zijn er 6400 nooit geïdentificeerd. Helena: ‘Dat betekent dat 6400 gezinnen nooit hebben geweten wat er met hun vader, zoon, man of broer is gebeurd.’

Toegangspoort tot bezinning

Het groepsverblijf, de gezellige taverne en de vormingsruimten van Huis over Grenzen vormen de toegangspoort tot het kerkhof. Het uitgestrekte kerkhof vormt op haar beurt de ingangspoort naar reflectie en educatie voor jonge mensen en volwassenen. ‘Hier rust zo’n diversiteit aan mensen, zoveel verhalen die ons helpen stil te staan bij thema’s die ons vandaag nog altijd – of opnieuw – bezig houden’, zegt Helena.

“Vanuit de verhalen van mensen die hier begraven liggen, werken we met onze groepen rond oorlog en vrede, rond armoede, uitsluiting, holebi’s, ouderen, solidariteit en medemenselijkheid.”

Verhalen van toen doen denken over nu

Helena Burdzy
Aan elk kruisje twee namen, twee mensen

Veel van de hier tot stilstand gekomen levens zijn goed gedocumenteerd, zegt Helena. ‘ We hebben veldpostbrieven en via nabestaanden kregen we vaak foto’s. Met die documenten komen de verhalen achter de mensen tot leven. Dan kunnen kinderen en jongeren parallellen trekken met hun eigen leven en met wat er in onze tijd gebeurt. ‘En ook gewoon werken op de begraafplaats doen we met de jongeren. Dat lijkt in eerste instantie gewoon onkruid wieden, maar ik kan je verzekeren dat dat die ervaring heel diep gaat. Dat is transformerend.’

 

Begrip groeit in de ontmoeting

Naast de confrontatie met de stille getuigenis van de doden, organiseert Huis over Grenzen ontmoetingen levende getuigen van de gruwel van oorlog en geweld. Jonge vluchtelingen bijvoorbeeld, of oude mensen die de oorlog nog meemaakten. ‘Onlangs nog kwam een Joodse man vertellen die vier gevangenkampen had overleefd. Hij  toonde geen haat, geen spijt, maar vooral aanvaarding en verwerking. Voor de leerlingen was dat een enorme les: dat communicatie, luisteren en begrip tonen voor elkaar veel en veel waardevoller is dan snel oordelen.’

Wens voor de toekomst

Het Duits Kerkhof en Huis over Grenzen zijn opener aan het worden, ervaart Helena. Meer mensen vinden de weg, komen hier de stilte en uitgestrektheid ervaren, de boodschap in zich opnemen. ‘Ik hoop dat de mensen weer naar huis gaan met een dieper besef van menszijn, dat ‘goed’ en ‘slecht’ niet als zwart en wit te onderscheiden zijn. Dat ze reflecteren over hoe we naar de ander kijken en hoe we met elkaar in vrede kunnen omgaan.’

Helena Burdzy

In gesprek met

Helena Burdzy is educatief medewerker bij ‘Huis over Grenzen’ in Lommel, bij de plaatselijke bevolking beter bekend als ‘het Duits kerkhof.’

De begraafplaats wordt beheerd door de Volksbund, De Duitse overheidsgravendienst. De Volksbund beheert alle Duitse militaire begraafplaatsen, zoals bijvoorbeeld ook in Langemark. De Duitse WO-II begraafplaats in Lommel is de grootste in West-Europa.

De vzw Huis over Grenzen is ontstaan vanuit de jongerenwerking van de Volksbund. Vanaf de jaren 50 kwamen in Lommel Duitse jongeren op kamp om de begraafplaats te verzorgen. De verblijfsaccomodatie voor groepen en de jongerenwerking is hieruit gegroeid.

Huis over Grenzen heeft bij het Duits kerkhof accommodatie voor vorming en verblijf voor groepen. Sinds dit jaar doet de vereniging een verblijfsaanbod via Vakantieparticipatie. Een bezoek aan het Kerkhof is gratis.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 18 maart 2016 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

'Ik wil jou uitnodigen in mijn land'

In gesprek met Dominique Baron | 12 februari 2016

Overrompeld zijn we. Overspoeld door beelden van groepen vluchtelingen marcherend over snelwegen, door verhalen uit geïmproviseerde kampen aan de kustlijn. Bang werden we ervan, en door die angst plooien we ons terug op onszelf. Terwijl enkel de ontmoeting ons van de angst kan verlossen. Oog in oog staan met de ander en ontdekken dat wat we delen vele keren groter is dan wat ons verdeelt. Zoals onlangs in Ieper, waar ruim tweehonderd mensen een dag van ontmoeting en ontspanning beleefden. Het werd een feest van herkenning tussen mensen van hier en mensen van elders die bij ons een schuilplaats vinden voor het geweld in eigen land. Ieper was daarmee eens te meer een plek waar oorlog herdacht en vrede gekoesterd wordt.

Bijna honderd vluchtelingen, voornamelijk jonge mensen en gezinnen uit Irak, Afghanistan en Syrië verbleven in januari in vakantieverblijf Peace Village in Mesen. Aan het einde van die tijd brachten ze samen een bezoek aan Ieper. Leerkrachten en leerlingen van het Technisch Instituut Heilige Familie ontvingen hen met workshops, sportactiviteiten, toeristische bezoeken aan de stad en Flanders Fields Museum. Samen woonden ze aan het einde van de dag de Last Post bij aan de Menenpoort.

Voetbal en Facebook

Voor de Ieperse leerlingen werd het een dag van eerst schoorvoetend ontdekken en dan voluit de ontmoeting vieren. ‘Tijdens de middag was onze hele groep op de speelplaats van de school. Leerlingen en vluchtelingen voetbalden samen, wilden met elkaar op de foto en wisselden facebookprofielen uit’, vertelt Dominique Baron, ervaren begeleider van het Rode Kruis team in het tijdelijke opvangcentrum in Peace Village.

‘Ik heb gezien hoe makkelijk echte ontmoeting ontstaat. Jonge mensen van bij ons en jonge mensen uit landen als Afghanistan of Syrië vinden snel veel raakpunten. Ze delen dezelfde dromen. Ze zoeken allemaal naar hun identiteit. Ze genieten allemaal van spelen en sporten. Ze gebruiken allemaal sociale media. Natuurlijk zijn er ook verschillen, maar als je de ander leert kennen, wordt het makkelijker om het anders zijn van de ander ook te aanvaarden’, zegt Dominique. En dan begint er  veel te bewegen. Ontmoeting, reflectie en de wens ‘iets’ positiefs te kunnen doen: verschillende leerlingen kwamen in de loop van de dag vragen hoe ze vrijwilliger zouden kunnen worden.

Vluchtelingen bezoeken Ieper

Eigenlijk is het simpel: doe dingen samen

De leerlingen maakten de shift van onbekend en onbemind naar het ontdekken en waarderen van de ander. ‘We kunnen alleen in de echte ontmoeting de brug bouwen en onze samenleving warmer en opener maken’, zegt Dominique. En dat blijkt makkelijker dan het klinkt. ‘Door samen te sporten, muziek of kunst te maken, en samen toeristische ontdekkingen te doen ontstaan die bruggen vanzelf. Samen dingen doen werkt verbindend, en daarmee stappen we makkelijker over de barrières van de taal’, aldus Dominique.

‘Ik wil jou uitnodigen in mijn land’

De Ieperse jongeren hebben de mensen uit de mediaverhalen nu écht gezien. De gezichten van op TV werden levende mensen met een authentiek verhaal. En dat maakt alles anders. De vluchtelingen genoten van de ontmoeting. ‘Ze willen héél graag praten met de mensen van hier,’ zegt Dominique. ‘en ze willen de gastvrijheid die ze hier ervaren ook graag terugdoen. Eén jongen uit Afghanistan zei in zo’n ontmoeting: mijn grote droom is jou uit te kunnen nodigen in mijn land en te tonen hoe wij leven. Goed wetende dat dat niet kan, want die jongens zijn gevlucht voor de dreiging om ingelijfd te worden in één van de strijdende groepen. IS, Taliban en Al Qaida halen de jonge kerels weg bij hun familie. Voor hen was het kiezen tussen de dood of de vlucht.’

Als jij in hun schoenen stond, welke keuze zou jij maken?
En… is er van een keuze eigenlijk wel sprake?
Ik vraag het maar, zomaar.

 
fotografie: Robert Boons
 
Eerder verscheen hier het verhaal al van Peace Village. Lees hier 'Peace Village is tijdelijke thuis voor 100 vluchtelingen'.
We bezochten zopas ook de vluchtelingen in hun nieuwe thuis in het Lommelse Parelstrand. Binnenkort brengen wij hier ook hun verhaal.

 

Dominique Baron

In gesprek met

Dominique Baron werkt al vele jaren in het Rode Kruis opvangcentrum in Menen. Gedurende de maand januari 2016 nam hij samen met  ervaren collega Eva Haerdeman de dagelijkse coördinatie op van het verblijf van bijna honderd vluchtelingen in Peace Village in Mesen. Hij werkte er samen met 6 nieuwe collega’s en het team van Peace Village.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 12 februari 2016 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Primeur: vakantievlinder siert gids 365 ontdekkingsdagen

In gesprek met Bart Vermeulen | 5 februari 2016

Toeristische attracties vzw, de sectorvereniging van toeristische attracties, musea en belevingscentra in Vlaanderen en Brussel, neemt de vlinder van Vakantieparticipatie mee in haar jaarlijkse gids ‘365 ontdekkingsdagen’. Attracties die via Vakantieparticipatie een korting aanbieden voor mensen met een beperkt budget, gaan op die manier snel herkenbaar zijn voor een breed publiek van daguitstappers en vakantiegangers. De gids verschijnt op 840.000 exemplaren. Voor Bart Vermeulen, directeur van de koepelorganisatie is dit een logische stap in een evoluerend partnerschap tussen beide organisaties.

‘Wij ondersteunen en promoten de werking en doelen van Vakantieparticipatie al langer dan vandaag’, zegt Bart Vermeulen. Die promotie was tot nu toe vooral gericht op de leden van Toeristische Attracties vzw, met het doel hen warm te maken om een aanbod te doen voor de doelgroep van het Steunpunt. ‘De aanbodadviseurs van Vakantieparticipatie bevelen onze werking op hun beurt aan bij de aanbieders van daguitstappen die wel in hun netwerk actief zijn en nog geen lid zijn bij ons.’

80% van de boekingen via Vakantieparticipatie zijn daguitstappen

In 2015 boekten 150.000 mensen in armoede een vakantie of daguitstap via Vakantieparticipatie. ‘En dat aantal blijft maar groeien. Niet alleen omdat meer mensen de weg naar ons vinden, maar helaas ook omdat het aantal mensen in armoede toeneemt’, zegt Marianne Schapmans, directeur van Vakantieparticipatie.  80% van de boekingen betreft een daguitstap, grotendeels gereserveerd door gezinnen met kinderen en groepen.

Ertussenuit kunnen is nodig

Hoe groter het aanbod, hoe meer mensen de kans krijgen om een dag of vakantie buitenshuis te beleven. Want ertussenuit kunnen is nodig. Het geeft mensen nieuwe kracht. Even de deur achter je dichttrekken en samen genieten van een dagje uit is zoveel waard. Diana woont in Kontich, is langdurig ziek en moeder van drie jonge meisjes. Haar gezin trok op vakantie naar Limburg en ontdekte C-mine in Genk, het Blotevoetenpad in Zutendaal en Bokrijk. ‘Die zorgeloosheid gaf me kracht. Ik kwam thuis met het gevoel het leven weer aan te kunnen’, zegt ze.

Toeristische attracties nemen maatschappelijk engagement

Waarom toeristische attracties iets bijzonder doen voor mensen met een beperkt inkomen? Peggy Verelst, commercieel directeur bij Bobbejaanland: ‘Iedereen heeft recht op een beetje vakantie. Een pretpark bezoeken hoort daar voor veel gezinnen met kinderen bij. En dat is duur. Samenwerken met Vakantieparticipatie is een structurele manier om iets extra te doen voor mensen met een beperkt inkomen.’

Dankzij het engagement van toeristische partners kan Vakantieparticipatie momenteel ruim 200 verschillende attracties en evenementen aan kortingstarief aanbieden.  Daar zitten grote populaire kleppers tussen, net als minder bekende maar daarom niet minder verrassende uitjes. Bart Vermeulen: ‘Sommigen van die aanbieders vonden nog niet de weg naar de vzw Toeristische attracties. En ook het omgekeerde geldt: sommige van onze leden hebben nog een positief duwtje nodig om de stap naar Vakantieparticipatie te zetten. Ik vertrouw erop dat we samen in de toekomst nog mooie initiatieven kunnen nemen die onze beider werking completer kunnen maken.’

Bart Vermeulen

In gesprek met

Bart Vermeulen heeft de dagelijkse leiding van de koepelorganisatie Toeristische Attracties vzw. De meer dan 200 leden zijn toeristische attracties, musea en belevingscentra in Vlaanderen en Brussel.

Info over de sectorvereniging vind je via www.toeristischeattracties.be.  Naast de gedrukte gids ‘365 Ontdekkingsdagen’ heeft de organisatie een gelijknamige website www.365ontdekkingsdagen.be: een uiterst geschikte bron van informatie voor wie uitstapideeën wil opdoen.

De gids ‘365 Ontdekkingsdagen - editie 2016’ is binnenkort gratis verkrijgbaar bij de toeristische diensten,  bij attracties en vakantieparken die lid zijn van de koepelorganisatie en bij Toerisme Vlaanderen. De rode vlinder wijst doorheen deze gids de weg naar attracties die via hun partnerschap bij Steunpunt Vakantieparticipatie een extra geste doen voor mensen met een beperkt budget.

 

Dit verhaal werd gepubliceerd op 5 februari 2016 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Tips voor dagje uit

In gesprek met Heidi Degerickx | 9 januari 2013

Mensen in armoede aanmoedigen erop uit te trekken, aan sport te doen, een vrijetijdsbesteding te zoeken. Dat doet Aalsterse Vierdewereldgroep ‘Mensen voor Mensen’ al sinds 1993. Ze organiseren zelf ook daguitstappen. Wat zijn hun tips & trucs om daar een succes van te maken?

Cultuur, sport, vrije tijd en vakantie zijn geen luxe, zegt Heidi Degerickx, basis-en beleidsmedewerker van ‘Mensen voor Mensen’. ‘Af en toe uit het dagelijks leven kunnen stappen is nodig. Het geeft moed om de miserie het hoofd te blijven bieden. Met de kinderen erop uit trekken maakt hun wereld groter en ontwikkelt hun talenten.’

Armoede en vakantie gaan maar moeilijk samen. Dat heeft te maken met de kosten, maar er is meer. Mensen maken zich ook zorgen over wat ze moeten aandoen, wat ze moeten meenemen, hoe ze ter plaatse geraken en hoe ze hun trip kunnen organiseren.

Stel gerust

Duidelijke informatie, dat is wat de mensen nodig hebben. Onlangs trokken begeleiders en gezinnen van de Vierdewereldgroep naar de Zoo. Heidi vertelt: ‘Op de trein vertellen we al wat er allemaal gaat gebeuren. Als we aankomen, laten we aan de hand van een plan zien waar de leuke attracties zijn en hoe het bezoek kan verlopen. Dan overleggen we over wie graag wat zou willen zien en splitsen we in kleinere groepjes. Doordat we ook in groep gaan voelen de mensen zich ook veiliger.’

Bedenk alternatieven om extra kosten te vermijden

Het gaat erom leuke en goedkope alternatieven te zoeken voor de vele verleidingen tijdens een uitstap. Dan kunnen de mensen die bekoringen wat makkelijker weerstaan.

‘Iedereen neemt een lunchpakket mee, ook de begeleiders. We maken zelf foto’s, die de mensen dan later goedkoop bij ons kunnen bijbestellen. We trakteren twee keer gedurende de uitstap, met een ijsje of iets fris. Dat weten de mensen vooraf.’

Laat mensen mee betalen

Een daguitstap brengt kosten en organisatie mee. Wie inschrijft, wordt dan ook verwacht mee te gaan. ‘Daarom willen we er geen gratis-verhaal van maken. De mensen dragen zelf enkele euro’s bij. Een daguitstap kost 3 euro met de UiTPAS aan kansentarief. De vereniging brengt de rest van het geld bijeen. Ze doen een beroep op het Fonds voor vrijetijdsparticipatie, de kortingen vanuit het steunpunt Vakantieparticipatie en het OCMW. ‘

Meer weten over het werk van de Vierdewereldgroep Mensen voor Mensen kan via www.vierdewereldgroepaalst.be

In gesprek met

Heidi Degerickx, basis-en beleidsmedewerker van ‘Mensen voor Mensen’.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 9 januari 2013 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

'Vakantieparticipatie is onmisbaar'

In gesprek met Marleen Rooms | 21 mei 2013

Sint-Niklaas – ‘Via het Steunpunt kunnen we daguitstappen kiezen uit een fantastisch aanbod, ook al blijft de financiering soms een heikel punt,’ zegt Marleen Rooms, hulpverlener bij Ontmoetingscentrum Den Durpel. 80% van de bezoekers van Den Durpel leeft van een vervangingsinkomen. Deelnemen aan groepsuitstappen blijkt voor nogal wat mensen in armoede een belangrijke opstap om later zelf dingen te gaan ondernemen.

Marleen waardeert dat het Steunpunt ook populaire publiekstrekkers in het aanbod heeft. ‘De mensen kennen attracties als Bobbejaanland of Bellewaerde van op televisie. Dat zijn dure attracties die haast onbetaalbaar zijn voor onze mensen. Door de combinatie die we maken tussen de kortingen via Vakantieparticipatie, financiële steun van het OCMW en de hulp van een privé-sponsor, kunnen de bezoekers van Den Durpel daar ook naartoe.’

Fantastisch, al die hulp!

Het aanbod van Vakantieparticipatie, van het fonds Vrijetijdsparticipatie en van zoveel lokale initiatieven is voor de bezoekers van Den Durpel echt onmisbaar.

‘En dat is niet alleen omdat die initiatieven helpen om het aanbod betaalbaar te maken. Ze geven echt kansen aan mensen die anders uit de boot zouden vallen. Mensen met een klein budget, mensen met beperkingen, mensen die omwille van het flitsende tempo van de samenleving dreigen te vereenzamen.’

Naast haar opdracht bij Den Durpel, werkt Marleen ook als schuldbemiddelaar bij CAW Oost-Vlaanderen. ‘Voor sommige mensen is zelfs wekelijks vijf euro opzij zetten niet mogelijk. Daarom bieden we in Den Durpel vaker daguitstappen dan vakanties aan. Dat is wel maar één dag, maar je bent wel even weggeweest van thuis en kunt iets nieuws ontdekken. Bovendien leer je tijdens een daguitstap in groep andere mensen kennen met dezelfde interesses. Je breekt uit je isolement en bouwt een beetje vertrouwen op.’

Mensen nemen nu ook zelf initiatief

Toen Den Durpel in 2000 van start ging, waren alle activiteiten en daguitstappen strak georganiseerd en begeleid. Intussen bouwden de deelnemers ervaring op, waardoor ze makkelijker zelf initiatief ondernemen. Marleen geeft een voorbeeld: ‘In Sint-Niklaas kunnen mensen met een laag inkomen een kansenpas krijgen. Daarmee kunnen ze goedkoper deelnemen aan cultuur en sportactiviteiten. Ik stel vast dat mensen nu bij het begin van het cultuurseizoen zelf de voorstellingen boeken die ze willen meemaken. Door ooit in groep deelgenomen te hebben aan activiteiten, durven ze nu die drempel zelf over. Ze weten nu bijvoorbeeld dat ze hun gsm moeten uitzetten, waar ze hun jas kunnen achterlaten, dat ze niet verplicht zijn iets te drinken na een voorstelling. Dat geeft rust en vertrouwen.’

In gesprek met

Marleen Rooms, hulpverlener bij Ontmoetingscentrum Den Durpel.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 21 mei 2013 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Met z'n honderdeenentwintig naar Plopsa

In gesprek met Dominique Van Acker | 12 juli 2013

Een feest. Een belevenis. Een volksverhuizing ook. Meer dan honderd mama’s, kinderen en een paar papa’s uit de buurt Nieuw Gent verzamelden aan het Sint-Pietersstation. Een bonte groep grote en kleine mensen, van allerlei afkomst, kleur en taal maar met eenzelfde reisdoel: Plopsa De Panne! Een huzarenstuk wat betreft voorbereiding en begeleiding, met liefde gepresteerd door het Inloopteam Reddie Teddy.

Het Inloopteam biedt gezins- en opvoedingsondersteuning aan kwetsbare gezinnen met kleine kinderen. Naast onder andere consultaties, onthaal en moedergroepen, zet het Inloopteam ook in op er eens uit kunnen zijn en nieuwe dingen ontdekken. Heel regelmatig staat een picknick, een tentoonstelling of toneelvoorstelling op het programma. En in de zomervakantie mag het al eens iets meer zijn.

Zijn zoals de andere kinderen

De uitstap naar Plopsa is een absoluut hoogtepunt voor de veelal allochtone mama’s en hun kroost. ‘Plopsaland is heel populair, want de meeste mama’s willen niets liever dan dat hun kinderen hetzelfde kunnen doen als andere kinderen. Dan kunnen zij na de vakantie op school ook vertellen over hun belevenissen in de zoo of een pretpark,’ vertelt coördinator van het Inloopteam Dominique Van Acker.

Kriebels in de buik

Voor veel mensen is de zomeruitstap een eerste-keer-ervaring. De eerste keer in het station, de eerste keer reizen met de trein, in een pretpark komen, kriebels in de buik voelen in spectaculaire attracties. De kleine Steven (6) mocht ook mee, zonder zijn hoogzwangere mama, aan de hand van een van de acht begeleidsters. ‘Het jongetje had nog nooit een attractie gezien. Hij wilde alles beleven, en ontdekte dat er ook wel enge dingen zijn waar hij best wat durf voor nodig had. In de ogen van dat kind kon ik verrassing en verwondering lezen. Toen we thuiskwamen, stond mama hem aan het station op te wachten, en ze zag meteen hoeveel deugd haar zoontje had beleefd.'

- 'In de ogen van het kind kon ik verrassing en verwondering lezen.' Dominique

Een organisatorische klus

De organisatie van zo’n dag vraagt nogal wat van het Inloopteam. De storm inschrijvingen behoorlijk opvangen, de wachtlijst zorgvuldig beheren, betalingen organiseren en afspraken communiceren. ‘En op het laatste moment wordt die druk nog wat hoger. Late afmeldingen nog zien te vervangen door mensen op de reservelijst bijvoorbeeld. Op de trein maken we dan in kleine groepjes afspraken over hoe de dag zal verlopen, waar we picknicken, hoe laat de trein weer terugkeert, hoe we ons op de trein en in het park gedragen,’ legt Dominique uit.

Zoveel meer dan een beetje plezier

Maar het is alle moeite meer dan waard. ‘Als we terugkeren, voel je dat er in de groep iets is veranderd. Er zijn nieuwe contacten ontstaan, de mensen babbelen met elkaar, de kinderen spelen samen, iedereen is goed gezind. Je kunt dan echt voelen dat het voor iedereen een mooie dag is geweest,’ vertelt Dominique. Zo’n dag haalt ouders en hun kinderen ook even uit de ingesleten patronen. ‘Ze hebben er echt deugd van om samen iets te beleven en te genieten, om het patroon van klagen, commanderen en corrigeren eens te doorbreken.’

Nog meer plannen

Bij Reddie Teddy zijn ze overtuigd: er eens uit mogen zijn is super belangrijk voor gezinnen met kleine kinderen. Dus willen ze volgend jaar nog een stap verder gaan en zelf een echte vakantie in elkaar steken voor alleenstaande mama’s met hun kinderen. Dominique is al begonnen met de voorbereiding. Ze zoekt een groepsverblijf in een leuke omgeving, waar een groep van 10 tot 15 gezinnen samen van een echte meerdaagse vakantie kan genieten.

In gesprek met

Dominique Van Acker is coördinator bij het Inloopteam Reddie Teddy

Dit verhaal werd gepubliceerd op 12 juli 2013 in de categorie Daguitstap.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Pagina's

Copyright © 2021 Steunpunt vakantieparticipatie | Disclaimer | Privacy |