Overslaan en naar de inhoud gaan

Budget

De jongen met de valies

In gesprek met Claudine Descamps | 26 november 2020

Er was een jongen en hij wou op ponykamp.
Ik boekte een kamp voor hem.

Ik bekeek met hem wat hij nodig had en wat hij zelf niet had.

Hij had geen valies.
Ik zorgde voor een valies.

Hij had rijlaarzen nodig.
Ik plaatste een zoekertje bij de facebookgroep Gratis in Waregem.
‘ik ben van Rap Op Stap, vakantie voor mensen met een beperkt budget
en ik zoek rijlaarzen voor een jongen.’
Echt ongelooflijk wat ik toen heb opgehaald!
Een tok, beenbeschermers, een karwats.
Bij een grote jockey uit de buurt mocht ik nieuwe laarzen ophalen.

De jongen ging op ponykamp.
Met een valies, met rijlaarzen.

Hij is nu 15 en gaat nog steeds op kamp met de valies.

De laarzen gaf hij terug.
Die bewaar ik bij de andere spullen.
Voor de droom van een ander kind.

Soms is het veel geregel en gerij.
De voldoening is zo groot.
Ik ben vrijwilliger om mensen echt te helpen.

Claudine Descamps

In gesprek met

Claudine Descamps is al een 4-tal jaar vrijwilliger bij Rap Op Stap Waregem. De enige vrijwilliger nu, die telt voor 10. Claudine houdt ervan om te ondernemen. Sinds ze ernstig ziek werd en alleen viel, doet ze dat op een andere manier. Ze houdt op verschillende plaatsen in de buurt ROS-permanentie. Ze komt steeds terug thuis met een goed gevoel, als mensen iets hebben geboekt. Dat alleen al is veel waard. Ze organiseert nu ook wandel- en fietstochten. Ze kan heel erg genieten van menselijke contacten, maar ook van alleen zijn in de natuur.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 26 november 2020 in de categorie Budget.

Els Hillaert

Neergepend door

Els Hillaert leeft op van inspirerende verhalen horen en delen, invoelend luisteren, woorden die de kern raken, zorgzaam samenwerken en meewerken aan diepgaande verandering. Sinds maart 2020 is ze verhalenwever bij Iedereen Verdient Vakantie en ook als freelancer schrijft ze graag heldere en bezielde tekst en verhalen voor waarde.n.volle initiatieven.

Gents vrouwenhuis opent talloze wegen naar vakantie

In gesprek met Cindy Raes, Al Minara | 29 maart 2019

Al Minara betekent vuurtoren. Zestien jaar geleden startte Cindy Raes vanuit haar woonkamer een werking met kookworkshops en liefdadigheidsprojecten. Intussen is Al Minara uitgegroeid tot een populair vrouwenhuis met een resem van activiteiten in Gent en in St. Niklaas. Sedert vier jaar is er ook een Rap op Stap kantoor verbonden aan de werking. Ik ga op bezoek in het huis in Gent en beland er in het gezellige rumour van kletsende vrouwen.

‘Noem ons gerust de multiculturele versie van Femma,’ lacht Cindy terwijl een van de andere dames me een stuk heerlijk geurende sinaasappelcake voorzet. ‘We organiseren activiteiten rond zowat elk thema dat interessant kan zijn. Van kookworkshops en naailessen tot infosessies over etherische oliën en gezonde voeding.’

Zorg dragen

Al Minara vond zijn oorsprong toen Cindy contact zocht met andere vrouwen die zich, net als zij, bekeerden tot de islam. ‘In het islamitisch geloof is liefdadigheid heel belangrijk,’ zegt ze, ‘het is je plicht als moslim om mensen te helpen die het minder goed hebben dan jij.’

"Veel van onze vrouwen hebben veel kinderen en dan zijn simpele dingen zoals een dag naar de zoo meteen een grote investering."

Over de jaren heeft Cindy een indrukwekkend aantal benefietactiviteiten voor goede doelen op poten gezet. ‘Onlangs zamelden we 30.000 euro in voor Jemen,’ zegt ze,’ dat deden we door op sociale media op te roepen om oude boeken binnen te brengen zodat we die konden verkopen.’

Via vrouwen mensen van andere afkomst bereiken

Sinds 2015 is Al Minara aangesloten bij Iedereen Verdient Vakantie. ‘Door onze werking kunnen we veel mensen van andere afkomst bereiken,’ zegt Cindy. ‘We zijn er natuurlijk ook voor de andere Gentenaars die drempels ervaren. Deze mensen weten ons te vinden op dinsdag- en donderdagvoormiddag, de momenten waarop ons Rap op Stap kantoor officieel open is. Maar via onze vrouwenwerking bereiken we ook veel Gentenaars die anders de weg naar Rap op Stap niet zouden vinden. Ik schat dat zo’n zeventig procent van onze Rap op Stap dossiers mensen met andere afkomst betreffen.’

Op uitstap!

Daguitstappen zoals een bezoek aan een pretpark of de zoo zijn toppers binnen de werking van Al Minara. ‘Veel van onze vrouwen hebben een groot gezin,’ zegt Cindy, ‘en dan zijn simpele dingen zoals een dag naar de zoo meteen een grote investering.’ De dames van het theekransje zijn intussen aan het opruimen. Een van hen is bij ons aan tafel komen zitten en beaamt.

"Vroeger lukte het mij eens in de drie jaar om op uitstap te gaan met mijn kinderen. Dankzij Rap op Stap gaan we nu twee keer per jaar."

‘Ik heb vijf kinderen. Het is voor hen een droom om een dag naar een pretpark te kunnen. Vroeger was dat iets dat ik zo ongeveer eens in de drie jaar georganiseerd kreeg. Dankzij Rap op Stap lukt het mij nu twee keer per jaar.’ Met een glimlach lijst ze op: ‘Bobbejaanland, Centerparcs, Baudewijnpark, Sunparks, dat hebben wij allemaal bezocht intussen. De kinderen vertellen er trots over tegen hun vriendjes op school en tegen hun nichten en neven.’

Creatief uitstippelen

‘Veel plezier in Londen,’ zegt een dame die de deur uitgaat. ‘Morgen gaan we dus voor een weekend naar Londen,’ zegt Cindy met een blik op haar telefoon waar het ene berichtje na het andere binnenrolt. Ze stippelde een uitstap uit die ook mogelijk is voor mensen met een beperkt budget. Het British Museum staat op de agenda, dat is vrij toegankelijk én er vallen mummies te ontdekken. En ze gaan shoppen in de bollywoodwijk waar je voor een prikje leuke souvenirs kan vinden.

Als ik haar vraag naar een ontroerend moment verwijst Cindy naar de Londentrip die op til is. ‘Hoewel de kostprijs voor het weekend laag is, bleek die toch nog te hoog voor een dame die dolgraag naar Londen wilde met haar dochter. We maakten het vanuit Al Minara mogelijk dat ze toch mee kon. Deze ochtend belde ze me op om te zeggen dat haar dochter nu al drie nachten niet heeft geslapen. Vanwege de opwinding omdat ze naar Londen gaat.’

Cindy Raes

In gesprek met

Cindy Raes is bezielster van vrouwenhuis Al Minara in Gent. Ze is een Vlaamse die zich meer dan vijftien jaar geleden bekeerde tot de islam. Sindskort is er ook een vestiging in St. Niklaas. Cindy is mama van vijf en werkte lange tijd als consultant in HR management. Op dit moment volgt ze een opleiding logistiek management.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 29 maart 2019 in de categorie Budget.

Eva De Groote

Neergepend door

Eva De Groote dwaalt nieuwsgierig rond om mensen te ontmoeten en kleine verwonderingen in woorden te vatten. Met een voorgeschiedenis als organisator in de kunsten is ze vandaag onafhankelijk aan de slag als romanschrijver en verhalenvinder. 

Eropuit trekken is zin krijgen in het leven

In gesprek met Patrick Speliers, Silvertoppers | 15 februari 2019

Het Kiel in Antwerpen. In een van de ruimtes van het buurtsecretariaat is het een gegons van jewelste. Hier houdt men op dinsdagvoormiddag een Rap op Stap kantoor open. Patrick Speliers is de bezieler van het project. Zelf leeft hij met MS. De ziekte brengt vele uitdagingen, maar op een of andere manier lijkt dat zijn engagement enkel te vergroten.

In 2016 nam Patrick zijn intrek in woonblok Silvertop, samen met zijn partner Chris. In totaal woonden er op dat moment vijfentwintig mensen met een beperking. De meesten van hen kwamen weinig buiten. Patrick wou daar iets aan doen. De vereniging ‘de Silvertoppers’ werd geboren en telde in een mum van tijd vijftig leden. ‘Het komt er op aan om te verbinden,’ zegt Patrick. Hij verbond de mensen met een beperking met de ouderen in het blok en ontdekte dat ze elkaar op veel vlakken konden versterken. Samen gingen ze naar theatervoorstellingen, concerten en op museumuitstap. Het bracht hen allemaal veel zuurstof.

de Silvertopper op uitstap
De Silvertoppers samen op uitstap.

 

De kracht van samen

In september 2017 volgde Patrick een opleiding bij Iedereen verdient vakantie. Toen ontstond het plan om voor Antwerpen een netwerk van Rap op Stap kantoren op te zetten. Patrick nam daarin het voortouw maar moest na een paar maanden een stap terug zetten. Het engagement bleek te zwaar in combinatie met zijn ziekte. ‘We draaiden een paar maanden op een laag pitje, en toen,’ zegt Patrick met een glimlach, ‘toen kwamen Khadija en Touria op de proppen. We voelden al snel aan dat we elkaar konden aanvullen. Zij zochten naar mogelijkheden voor mensen van andere afkomst, om er eens uit te kunnen met een beperkt budget.

"Door eropuit te trekken krijg je zin om ook andere dingen in je leven in handen te nemen." - Patrick Speliers.

Ik zocht naar ondersteuning en kansen om een nieuw netwerk te openen.’ Sindsdien runnen ze de Rap op Stap kantoren samen. Ook Ellen, die Patrick via het persoonlijk assistentiebudget bijstaat in zijn beperking, draait mee als vrijwilliger. Zeven punten in het netwerk draaien al, en er zijn er nog twee in opstart. ‘We bedienen nu al dertig gezinnen per maand,’ zegt Patrick met fonkelogen, ‘in de toekomst hopen we vijfduizend mensen per jaar te bereiken.’

Kansen creëren op maat

Een dame komt wat aarzelend binnen. Patrick nodigt haar uit om aan tafel te gaan zitten. Touria komt erbij om te tolken. Samen overlopen ze de inschrijflijst die Patrick opstelde. Alle noden en verlangens met betrekking tot vakantie worden er in opgetekend. Wat later zitten ze samen rond de computer terwijl Patrick een verblijf aan de kust uitzoekt. Als de dame ziet wat er mogelijk is, klaart haar gezicht helemaal op. Ze giechelt zelfs een beetje. Het vooruitzicht van een verblijf aan zee lijkt haar nu al deugd te doen.

Een vraag die waardigheid vasthoudt: Wat wil jij?

Als ze de aspirant-vakantieganger weer vertrokken is, zegt Patrick: ‘Weet je, het zit hem in kleine dingen. Ik vraag niet: hoeveel kan je besteden maar hoeveel wil je besteden. Zo laat je mensen in hun waardigheid.’  En hij vervolgt: ‘Waar wij ook het verschil kunnen maken is in de tijd en de ondersteuning die we geven. Mensen hebben vaak meerdere consults nodig om overtuigd te zijn.

"Wij werken op maat. Ieder verhaal is anders."

Eerst moeten mensen die lang geen vakantie meer beleefden over de berg heen geraken. Ze moeten weer ontdekken dat ze het waard zijn om op vakantie te gaan, ook als ze schulden hebben, ziek zijn of een andere afkomst hebben. Dan moet er iets gevonden worden dat bij hun specifieke noden en mogelijkheden past. Vandaar dus dat wij heel erg op maat werken. Ieder verhaal is anders.’

Genieten als andere mensen genoten hebben

Wat zijn voor hem momenten van genieten, vraag ik Patrick. Hij glimlacht. ‘Als ik ergens op een terrasje zit en bedenk dat er dankzij ons mensen onderweg zijn naar ergens. Naar de zoo, het museum, op vakantie… Dat is genieten voor mij. Vaak krijgen we achteraf foto’s doorgestuurd: de pretoogjes van de kinderen op die kiekjes zijn altijd een onvoorstelbaar cadeau om te krijgen. Maar dat is nog niet alles. Uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk het is om die energie van iets te beleven te kunnen voelen. Door er op uit te trekken krijg je zin om ook andere dingen in handen te nemen. Door er op uit te trekken krijg je zin in het leven.’

Patrick Speliers

In gesprek met

Patrick Speliers (51) is voormalig bouwvakker. Toen hij 41 was, werd bij hem Multiple Sclerose vastgesteld. Hij is de bezieler van de Silvertoppers. Het project dat initieel uitstappen mogelijk maakte voor mensen met een beperking groeide intussen uit tot Rap Op Stap Antwerpen Stad (Rosas), een netwerk van 9 kantoren verspreid over de stad. Mensen met speciale noden en/of een beperkt budget kunnen er terecht om daguitstappen of vakantie te vinden en te boeken.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 15 februari 2019 in de categorie Budget.

Eva De Groote

Neergepend door

Eva De Groote dwaalt nieuwsgierig rond om mensen te ontmoeten en kleine verwonderingen in woorden te vatten. Met een voorgeschiedenis als organisator in de kunsten is ze vandaag onafhankelijk aan de slag als romanschrijver en verhalenvinder. 

Snuffel verbindt werelden

In gesprek met Lander Hoornaert, Snuffel | 14 november 2017

Vijf jaar al zoek ik mensen op om te luisteren naar verhalen over vakantie. Over hoe vakantie levens verandert en hoe Vlaamse ondernemers en sociale organisaties het recht op vakantie in de praktijk brengen. Gaandeweg groeide mijn vermoeden dat toerisme een unieke sector is die van Vlaanderen een warme en tolerante regio kan maken. Want op haar mooist is toerisme een sector waarin heel verschillende mensen elkaar ontmoeten en leren waarderen. Stel dat deze essentie van toerisme zou doordringen in onze dorpen en steden: wat wordt er dan mogelijk?

De ene getuigenis na de andere versterkte mijn vermoeden. Dat een regio van het formaat van een zakdoek, groot kan zijn in gastvrijheid en ontmoeting. Dat Vlaanderen zou kunnen barsten van plekken waar reizigers in contact kunnen komen met lokale bewoners. Waar uit gastvrijheid vriendschappen ontstaan die wederzijds inspireren. Waar bezoekers vertrekken met herinneringen aan ontmoetingen, schoonheid, gezelligheid en warmte.

Een inspirerende combinatie

En toen kwam ik, in het kielzog van de IedereenVakantieToer van Vakantieparticipatie, terecht in de Ezelstraat in Brugge. Reizigers uit binnen- en buitenland kunnen er verblijven in moderne, hoogst toegankelijke kamers van Hostel Snuffel. Maar Snuffel is meer dan een Hostel of jeugdherberg. Brugse jongeren treffen er elkaar rondom tafelvoetbal, bar en muziek. Kinderen, volwassenen en senioren kunnen er genieten van verrassende culturele voorstellingen. Snuffel combineert cultuur, ontmoeting en toerisme.

Snuffel jongerenwerking


Iedereen anders, iedereen gelijkwaardig

‘Hoe groter de mix, hoe leuker we het vinden’, zegt Lander Hoornaert van Snuffel Hostel. Want in het elkaar leren kennen groeit waardering voor verschil. Jongeren, volwassenen, mensen met een beperking, mensen in armoede: iedereen is welkom. ‘We doen voor iedereen ons best. En dat betekent in principe hetzelfde voor elke gast.’ Of je nu wel of geen beperking hebt, een groot of klein budget, of je binnenspringt om een lezing of optreden mee te pikken of meerdere dagen wil verblijven: je wordt verwacht en verwelkomd.

"Hoe groter de mix, hoe leuker. We doen voor iedereen ons best. En dat betekent in principe hetzelfde voor elke gast." - Lander

Cultuur, toerisme, en een maatschappelijke verantwoordelijkheid

‘We brengen cultuur, plezier, ontmoeting en een rijkdom aan visies voor een heel divers publiek. Voor Bruggelingen en gasten. Allemaal samen een pintje drinken trekt ieders wereldbeeld stevig open’, zegt Lander. ‘En de drempels houden we laag. Alle optredens zijn gratis. We geven lokale muzikanten en alternatieve kunstenaars kansen. Snuffel zet in op inclusieve economie door een samenwerking met ’t Veldzicht vzw waarbij mensen een beperking meedraaien in de hostel. En we houden onze accommodatie beschikbaar voor nachtopvang bij crisishulpverlening.’

Knooppunt van (internationale) relaties

Terwijl Lander – met een brede glimlach – vertelt, zie ik hem voortdurend mensen groeten. We staan op de stoep, leunen tegen de gevel van Snuffel. Regelmatig zwaait hij naar bekenden. Lander vertelt over een Canadees die onlangs bij hen logeerde. Op een avond is er een Jazz-jam-sessie geprogrammeerd en begint die jongeman spontaan mee te jammen. William, een van de lokale muzikanten, raakt met hem aan de praat. Hij nodigt de Canadese muzikant uit in z’n huis, waar hij nog een paar nachten blijft. Er ontstaat vriendschap, en de twee jonge mannen blijven mekaars muzikale avonturen volgen.

Toeval

Terwijl Lander vertelt, passeert … William. Een grote slanke twintiger met blonde schouderlange haren gooit Lander een vriendschappelijke glimlach toe en drukt hem een hand.

Lander lacht. ‘Hey maat, ik stond hier net over jou te vertellen. Over jouw internationale connectie.’
William knikt. Een top-ervaring was het. En ja, die twee hebben nog altijd contact.
Binnenkort trekt William naar Canada.

Zie je wel, denk ik. De plek waar ik van droom bestaat al!

Foto's: (c) Etienne Stef Bonne, via Snuffel

Lander Hoornaert

In gesprek met

Lander Hoornaert is verantwoordelijk voor de publiekswerking van Hostel Snuffel. Snuffel combineert het beste van verschillende werelden als cultuurhuis, een socio-culturele werking, jongerenwerking en Hostel.

Snuffel is stevig ingebed in het Brugse cultuurleven en vult het toeristisch aanbod aan met een laagdrempelig, betaalbaar en toegankelijk verblijf op maat van rugzaktoeristen, jongeren en mensen die reizen met een beperkt budget.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 14 november 2017 in de categorie Budget.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Vakantie zit in referentiebudget voor menswaardig bestaan

In gesprek met Nele Peeters, onderzoeker bij CEBUD | 27 september 2017

Vakantie is een recht. We horen het keer op keer van hulpverleners en geëngageerde toeristische professionals. Wie in armoede leeft zegt dat ook, al is dat vaak met enige aarzeling. Want – zo horen we achter die weifeling – is vakantie toch niet iets dat je echt moet ‘verdienen’ na een lange tijd van hard (en betaald) werk? ‘Iedereen moet van vakantie kunnen genieten’, zegt Nele Peeters. Nele is onderzoeker bij CEBUD, het Centrum voor budgetadvies en –onderzoek van de Thomas More-hogeschool. CEBUD ontwikkelde minimale gezinsbudgetten die aangeven hoeveel inkomen je nodig hebt om een menswaardig leven te kunnen leiden. Vrijetijd en vakantie zijn in die referentiebudgetten opgenomen. Wetenschappers bevestigen daarmee wat we altijd opnieuw horen: vakantie hoort bij ’t leven, zoals eten, drinken en een dak boven je hoofd.

Ieder mens heeft recht op een leven dat beantwoordt aan de menselijke waardigheid. Dat staat in de grondwet en in de OCMW-wetgeving. Op vraag van OCMW’s uit de Kempen gaf pionier Bérénice Storms invulling aan het begrip ‘menswaardigheid’. Daaruit ontstonden de referentiebudgetten: tien korven van producten en diensten die gezinnen nodig hebben om een menswaardig bestaan te kunnen leiden. OCMW’s gebruiken de tool bij beleidsvorming, budgetbegeleiding en hulp om mensen aan hun rechten te laten komen. Zoals aan een betaalbare vakantie bijvoorbeeld, want ook dat is een recht.

Wat is menswaardigheid?

OCMW-raadsleden moesten vroeger vooral op hun buikgevoel vertrouwen wanneer ze beslisten over steun aan mensen in armoede, vertelt Nele Peeters. Menselijke waardigheid was wel een wettelijk begrip, maar niet eenduidig en helder genoeg om er een beleid op te kunnen bouwen. CEBUD definieerde het concept ‘menselijke waardigheid’ als een leven kunnen leiden waarin je kan deelnemen aan de samenleving. Deelnemen betekent dan zowel kunnen bijdragen als de ervaring hebben van erbij te horen. Voorwaarden om te kunnen participeren zijn gezondheid en autonomie.

Een budget voor een menswaardig bestaan

Om een gezond leven te kunnen uitbouwen, moet een mens in staat zijn om zichzelf en zijn gezin te voorzien van voeding, huisvesting, energie, aangepaste kleding, hygiëne, nachtrust en ontspanning. Autonomie steunt onder meer op de ervaring van veiligheid, mobiliteit en ruimte om zelf keuzes te kunnen maken. Erbij horen betekent dat je – net als andere mensen – relaties met anderen kunt opbouwen en dat je kunt deelnemen aan sport, cultuur, vakantie.

Nele: ‘Wat vrijetijd betreft, gaan we ervan uit dat elk gezinslid een hobby moet kunnen hebben. Per kind rekenen we ongeveer 300 euro per jaar om bij een sportclub aan te sluiten, een outfit aan te kopen en af en toe na de training nog samen met kameraadjes van een drankje te genieten. Kinderen die liever iets anders doen kunnen dit budget gebruiken voor andere activiteiten zoals muziekschool, kunstacademie, jeugdbeweging, enzovoort. Keuzevrijheid is belangrijk. Voor elk gezin berekenen we ook de kost van een minimale vakantie: een midweek weg in eigen land, met een eenvoudig verblijf en budget voor een uitstap en etentje.’

"Een midweek weg in eigen land, met een eenvoudig verblijf en budget voor uitstap en etentje hoort ook thuis in het referentiebudget." - Nele Peeters

Menswaardigheid in cijfers uitgedrukt

Afhankelijk van gezinssamenstelling, woonsituatie en vaste kosten kan een referentiebudget worden bepaald. Voor een alleenstaande die 500 euro huur betaalt, ligt het budget bijvoorbeeld op 1372 euro per maand (vergelijk met het leefloon: 1190 euro/maand). Voor een alleenstaande moeder met twee kinderen loopt dat al op tot 2177 euro/maand (leefloon en kinderbijslag: 1.609 euro). Voor alle duidelijkheid: in de referentiebudgetten zit geen tabak en geen auto.

Je ziet de bui al hangen.

Wie moet leven van een uitkering of leefloon kijkt aan tegen een kloof tussen inkomen en een leefbaar budget. OCMW’s die menswaardigheid tot hun ultieme streven verheffen, komen voor grote vraagstukken te staan. Want, hoe dicht je die kloof? Nele: ‘Vooral voor gezinnen is de situatie dramatisch. Met kinderbijslag en uitkering kunnen de ouders enkel de belangrijkste noden invullen. Alles wat participatie aan de samenleving betreft, schiet er onverbiddelijk bij in. En laat ons eerlijk zijn: vrijetijd en vakantie zijn vaak het eerste wat geschrapt wordt.’

"De kloof tussen leefloon en leefbaar budget is vooral voor gezinnen dramastisch. Participeren schiet er onverbiddelijk bij in. Vakantie en vrijetijd worden meestal eerst geschrapt."

Rechten uitputten, en daar hoort ook Vakantieparticipatie bij

Want op is op, toch? De grote verdienste van de referentiebudgetten is dat ze de financiële behoeften van gezinnen zichtbaar maken. Per gezin wordt duidelijk welke financiële voorwaarden nodig zijn om van een menswaardig leven te kunnen spreken. Dat kan het startblok zijn van waaraf OCMW-beleid en maatschappelijk werkers springen om de kloof tussen het (veel te krappe) inkomen en het referentiebudget te dichten.

Nele ziet drie hefbomen voor OCMW’s. Eén: samen met mensen nadenken over hoe ze hun inkomen kunnen verhogen. Twee: zorgen dat mensen al hun rechten uitputten, van sociaal telefoontarief tot sociale huisvesting. Nele: ‘En bij sociale rechten hoort ook de vrijetijdspas én een vakantie via het Steunpunt Vakantieparticipatie. Alle sociale rechten zouden eigenlijk als vanzelfsprekend moeten worden toegekend. Daar is nog enorm veel ruimte voor verbetering.’ Een derde hefboom voor OCMW’s is materiële steun die de financiële behoefte een stukje kan verminderen. Een deelinitiatief voor kleding en speelgoed, sociale kruidenier of fietsuitleen kunnen hier en daar druk van het gezinsbudget afhalen.

"Vakantieparticipatie is ook een sociaal recht, en zou zoals alle rechten als vanzelfsprekend moeten worden toegekend."

Het kan, op de lange termijn

Slagen OCMW’s er vandaag in om het gat dicht te rijden? ‘Ja’, zegt Nele, ‘sommige wel. De tool om referentiebudgetten te berekenen geeft sociaal werkers en beleid een goed beeld. Dan kunnen keuzes gemaakt worden. Er zijn OCMW’s die erin slagen het gat volledig dicht te rijden door sociale rechten uit te putten en bepaalde budgetten te heroriënteren.

"Belangrijk is dat iemand de eerste stap zet. Dat kan de OCMW-raad zijn, of een maatschappelijk werker die naar structurele oplossingen zoekt en ervoor wil gaan."

Op dit moment werken een twintigtal OCMW’s met de referentiebudgetten. Vlaanderen telt 308 OCMW’s. 

foto header: Westtoer (c) - bron Flickr/VisitFlanders

Nele Peeters

In gesprek met

Nele Peeters werkt bij CEBUD, het Centrum voor budgetadvies en -onderzoek. CEBUD is verbonden aan de opleiding Sociaal Werk van de Thomas More-hogeschool. Initiatiefneemster Bérénice Storms ontwikkelde er tussen 2006 en 2008 de referentiebudgetten voor maatschappelijke participatie. Daarmee drukt CEBUD in cijfers uit wat nodig is opdat mensen een menswaardig bestaan kunnen leiden.

Nele neemt deel aan het Appreciative Inquiry Lerend Netwerk van het Steunpunt Vakantieparticipatie van Toerisme Vlaanderen. Daar ontmoette ze professionals in de hulpverlening en toeristische sector. Deelnemen aan dat netwerk heeft haar ‘positief overdonderd’, zegt ze, en ze heeft er een aangescherpte goesting aan overgehouden om zich op haar onderzoeks- en adviesdomein in te zetten voor het recht op vakantie.

Meer weten:
Informatie over de referentiebudgetten vind je op www.cebud.be. Wie zelf zijn referentiebudget wil berekenen, kan van de online budgetcalculator gebruik maken. Wil je jouw budget vergelijken met het gemiddelde inkomsten- en uitgavenpatroon van een vergelijkbaar gezin: dat kan via de online budgetvergelijker. OCMW’s die meer informatie willen over ‘REMI’ de online tool voor het berekenen van referentiebudgetten kunnen hier terecht.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 27 september 2017 in de categorie Budget.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Vrijetijd en vakantie: de ervaring van erbij te horen

In gesprek met David Talloen, provincie Oost-Vlaanderen | 20 juni 2017

Als ik zeg ‘armoedebestrijding’, waaraan denk je dan? ‘Werk’: evident. ‘Onderwijs’: uiteraard. ‘Wonen’: absoluut. Werk, wonen en onderwijs: op die pijlers steunde David Talloen, beleidsmedewerker bij het provinciebestuur in Oost-Vlaanderen, jarenlang zijn werk. Nu werkt hij aan de regionale uitbouw van een netwerk van Rap op Stap kantoren en ontdekt dat er minstens nog een vierde pijler is, die mogelijk aan de andere voorafgaat. David: ‘Vrijetijd en vakantie biedt mensen de meest directe, meest krachtige ervaring erbij te horen. Die dynamiek steunt op positieve ervaringen, meestal samen met anderen.’

Een vrijwilligster van een Rap op Stap kantoor vertelde David hoe haar zoontje zich na een grote vakantie vernederd voelde. Toen klasgenootjes vakantieverhalen deelden, en het ventje zei dat hij de hele vakantie in zijn tuintje had gespeeld, dacht de leerkracht dat hij loog. Het kind kreeg een uitbrander. Pijnlijk. ‘Een confronterend verhaal,’ zegt David, ‘waarin mij op slag duidelijk werd dat de kloof tussen de levens van mensen die wél en geen middelen hebben keihard zichtbaar wordt in vrijetijd en vakantie.’

"De kloof tussen wie wel en geen middelen heeft, wordt keihard zichtbaar in vrijetijd en vakantie." - David Talloen

Vroeger…

Zo belangrijk kan Rap op Stap dus zijn, concludeerde David. ‘Eerlijk gezegd: ik had het moeten weten. Ik groeide op in De Haan. Mijn moeder leidde er een sociaal toeristisch verblijf. Die sfeer was uniek, vrolijk, één en al ambiance en verbondenheid tussen de mensen.’ Tot midden jaren ’80 was dat de essentie van vakantie, denkt David: dicht bij huis, samen met anderen en vrij eenvoudig.

… En nu

Toegenomen gezinsinkomens, doorgedreven individualisering en de consumptiemaatschappij zetten dat naoorlogse sociaal-toeristische model onder druk.  De kloof tussen de ‘haves’ en de have-not’s’ is schrijnend zichtbaar geworden. Nochtans verloor de directe kracht van vrijetijdsbeleving niets van zijn essentie: mensen doen er de ervaring op erbij te horen. Vakantie en vrijetijd blijft cruciaal in een samenleving die pretendeert inclusief te zijn.  En net daarom moeten we die kracht weer in zijn essentie durven benaderen.

Dichtbij toegankelijk

David: ‘Ik wil graag zien dat we evolueren naar een fantastisch aanbod dichtbij. Divers en toegankelijk voor iedereen. Dat we kansen creëren opdat mensen elkaar leren kennen, met verschillen leren omgaan, hun wereld groter maken en hun zelfvertrouwen voelen groeien.’ Daarom wijdde de provincie Oost-Vlaanderen – in samenwerking met de Rap op Stap kantoren -  een brochure aan het betaalbare en zelfs gratis aanbod in de regio. Dat kan zelfs een motor worden onder de verdere ontwikkeling van dat aanbod, denkt David. Het zet aanbieders aan het denken over wat zij zelf kunnen bijdragen, en dan kan de bal snel aan het rollen gaan.

"Vrijetijd is geen middel tot iets anders. Het is een waarde op zichzelf, de uitdrukking van menswaardigheid."

Mentaliteitsverandering? Daarom.

David vindt dat beleid en hulpverlening moeten durven inzetten op vrijetijd en vakantie. ‘We zullen nog veel verhalen moeten vertellen om die mentaliteitsverandering waar te maken’, zegt hij. Want vakantie is geen extraatje dat onachtzaam weggesnoeid kan worden. Vrijetijd is geen middel tot iets anders. Het is een waarde op zichzelf. Het is de meest directe ervaring dat je erbij hoort. Het is de uitdrukking van waardigheid, van menswaardigheid. Het tilt mensen op. Het versterkt de verbondenheid in onze samenleving. Daarom.

Foto: coverfoto van de gids ‘gratis en betaalbare daguitstappen in Oost-Vlaanderen 2017’ door Tom Willocq, huisfotograaf provincie Oost-Vlaanderen.

David Talloen

In gesprek met

David Talloen coördineert de uitbouw van een netwerk van Rap op Stap kantoren in de provincie Oost-Vlaanderen. David: ‘En we zijn goed op weg. Twee jaar geleden bengelde onze provincie met 3 Rap op Stap kantoren aan het staartje van Vlaanderen. Nu zijn er 28 Rap op Stap punten, en tegen het einde van dit jaar zullen dat er bijna 40 zijn. Dit jaar bereiken we samen al 10.000 mensen. In 2018 hopen we dat te kunnen verdubbelen.’

De Oost-Vlaamse Rap op Stap kantoren bemiddelen het lokale en bovenlokale vakantie- en vrijetijdsaanbod naar mensen die omwille van armoede, beperking, migratieachtergrond of sociaal isolement minder toegang hebben tot vakantie en vrijetijd. Het gratis en betaalbare aanbod in de regio is bijeengebracht in de gids ‘Gratis en betaalbare daguitstappen in Oost-Vlaanderen 2017’. Hier vind je de gids, en nog meer toffe info.

Samenwerking over verschillende beleidsniveaus heen blijkt een stevige meerwaarde in de realisatie van die opmerkelijke groei in aantal en kwaliteit. Het provinciebestuur Oost-Vlaanderen is initiatiefnemer, en werkt intensief samen met het Steunpunt Vakantieparticipatie (Toerisme Vlaanderen), Toerisme Oost-Vlaanderen en de lokale besturen en initiatiefnemers.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 20 juni 2017 in de categorie Budget.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Koken op vakantie: karwei wordt feest

In gesprek met Els Gils | 10 maart 2016

‘Ons Kookboek’. Traditionele keukenbijbel, toeverlaat voor onervaren en ervaren gezinskoks. Zeg je KVLV, dan zeg je ‘Ons Kookboek’. Wat gebeurt er als de creatieve geesten van de landelijke vrouwenbeweging opbotsen tegen het enthousiaste team van Vakantieparticipatie? Juist, dan ontstaat er een vakantiekookboek. Een vrolijke, speelse inspiratiegids voor mensen die goedkoop, gezond, gezellig en lekker willen koken. Het boekje zal nog voor de zomer klaar zijn. Wie via het Steunpunt een vakantie boekt, zal het in de reiskoffer kunnen stoppen.

Els Gils, stafmedewerker bij KVLV coördineerde het vakantiekookboek. Ze kreeg bergen tips van het team van Vakantieparticipatie en een heleboel enthousiaste feedback van vakantiegangers. Els toetste het eerste ontwerp op het Forum Vakantieparticipatie en legde de bijna-klaar-voor-druk versie voor aan een focusgroep van vakantiebegeleiders.

De inhoud is à point. Nu de beelden nog. ‘In de paasvakantie trekken we met een gezin naar een vakantiehuisje voor een speelse fotoshoot. De foto’s in het boekje zullen daardoor precies de sfeer oproepen die we met het boekje willen neerzetten. Want samen koken op vakantie kan heerlijk zijn.’

Hmm, dat boekje lijkt een bijzonder hebbeding te worden. Wat maakt dit kookbijbeltje anders dan alle andere?

 

Punt 1: Koken op vakantie is toveren in een keuken met weinig hulpmiddelen

‘Een vakantiekeuken is veel eenvoudiger dan je keuken thuis. In een caravan of vakantiehuisje zit meestal geen oven, geen mixer of blender. In de lades zitten minder messen, kloppers, lepels’, zegt Els. Het nieuwe vakantiekookboek houdt rekening met die beperkingen. Geen ingewikkelde recepten dus maar gerechten die makkelijk te doen zijn. Inclusief leuke tips, zoals hoe je makkelijk twee vorken omtovert tot een klopper die echt werkt.’

Punt 2: Vakantie, dat is samen dingen doen

Net zoals samen spelen, tekenen of knutselen, kan koken ook een toffe activiteit zijn met de kinderen. Op vakantie samen koken kan echt een feest worden. Er is  tijd, rust en ontspanning. Daarom zitten in het vakantiekookboekje een boel tips om de kinderen te betrekken bij het koken. Eenvoudig, creatief en vooral samen. ‘Zoals frietzakjes maken van een blad papier bijvoorbeeld, of lettersoep met de naam van elk kind’, vertelt Els.

Punt 3: Vakantie betekent heerlijk veel onderweg zijn

Vakantie, dat is ook eropuit trekken. Naar het strand, op fietstocht, naar een museum. ‘En dus besteden we in het vakantiekookboek ook aandacht aan leuke ideetjes voor de picknick. Ook hier is ons vertrekpunt: het mag een beetje anders zijn, maar zeker lekker, eenvoudig en praktisch.’  

Punt 4: Vakantie via Vakantieparticipatie: ook het eten moet betaalbaar zijn

‘Bij de samenstelling van het kookboek hebben we er goed op gelet om geen dure of te onbekende ingrediënten voor te stellen. Het idee is dat vakantiegangers hun aankopen kunnen doen in een discount-voedingszaak en ze zonder kans op bederf een hele week kunnen bewaren. Geen diepvriesproducten dus, geen exotische ingrediënten, een basis kruidenpallet’, zegt Els. ‘Maar wel lekker zomers, betaalbaar en praktisch.’

Punt 5: Vakantiegangers van Vakantieparticipatie houden van eenvoudig en speels

Culinaire vaktermen zal je in het vakantiekookboek niet vinden. Els: ‘We vertellen helder hoe vakantiekoks elke stap in het kookproces kunnen zetten. En als er een specialleke is, dan leggen we uit waarom. Zoals bijvoorbeeld waarom je broccoli best kookt zonder deksel op de pot.’

 

Wacht eens... hoe zit dat met die broccoli?  

Ja zeg, dat verklappen we nog niet. Het vakantiekookboek lost binnenkort het mysterie op. Ga je via Vakantieparticipatie op reis? Dan krijg je het kookboekje nog voor de zomervakantie thuisbezorgd.

 

Els Gils, foto KVLV

In gesprek met

Els Gils is stafmedewerker Culinair & IT bij KVLV. Kookboeken ontwerpen is helemaal haar ding. KVLV is een netwerk van 95.000 vrouwen over heel Vlaanderen. KVLV zet dit netwerk van sterke en creatieve vrouwen in voor een warme en meer duurzame samenleving, zegt Els. ‘Ons aantal is onze kracht, samen zijn wij in staat om van een kleine rimpel een dikke golf te maken.’

KVLV wil haar know-how ter beschikking stellen om het leven van mensen uit kansengroepen te verrijken. Het vakantiekookboek voor Vakantieparticipatie is daar een voorbeeld van. Andere projecten in die lijn zijn kookgroepen voor mensen met een beperking, een receptenboekje in samenwerking met een vereniging die zich inzet voor illegaal huishoudpersoneel, en een project in samenwerking met asielcentra. ‘We zoeken altijd naar nieuwe manieren om beweging te maken, om in contact te komen met mensen en om vanuit onze expertise een concrete meerwaarde te bieden.’

Dit verhaal werd gepubliceerd op 10 maart 2016 in de categorie Budget.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Daguitstap kan nog nét, meerdaagse vakantie blijft hoge drempel

In gesprek met Cani Nas | 6 oktober 2015

We mogen niet onderschatten hoe diep mensen in armoede verzeild kunnen raken, en hoe intens hen dat naar de rand van de samenleving drukt. Hoe unfair de maatschappij er dan gaat uitzien voor mensen die de zee niet kunnen gaan zien of het pasgeboren olifantje in de zoo niet kunnen bewonderen. Zelfs mét de korting die toeristische bedrijven via Vakantieparticipatie bieden, blijft de toegangspoort voor vele mensen in armoede nog moeilijk te openen. Dat zegt Cani Nas, coördinator van vzw Wijkpartenariaat - De Schakel in Schaarbeek.

‘Vakantie is echt wel belangrijk. Alle mensen hebben het recht op een adempauze. Wie geen werk heeft, maar er constant naar op zoek moet, heeft ook veel baat bij even wég te kunnen zijn van dat zware leven. Ik zou willen dat iedereen dat beseft’, benadrukt een bevlogen maar zichtbaar vermoeide Cani. De bevlogenheid wortelt in een diep meevoelen met mensen die te weinig kansen krijgen. De vermoeidheid heeft wellicht dezelfde wortels. Cani is deze dagen extra in de weer om de in Brussel aangekomen vluchtelingen een klein beetje comfort te bieden: een douche, een kop thee, een plek om hun mobiele telefoon te kunnen opladen.
 

Er gewoon zijn is al een verschil maken

‘Wij proberen een verschil te maken door er te zijn. Door onze deur wél open te doen. Dat is net wat veel mensen waarderen: dat we er zijn, ook al kunnen we vaak niet geven wat ze nodig hebben. Die bereidheid om mensen te ontvangen, om ze een kop warme thee te geven als het koud is, om tegen beter weten in toch te bellen om een slaapplaats te vinden voor een dakloze maakt wel een verschil. Mensen die niks hebben, maar die hier ervaren dat ze ontvangen en gezien worden: dat houdt mij staande. Daarom probeer ik ook goed voor mezelf te zorgen, want zonder genoeg rust kan ik er niet zijn voor andere mensen.’
 

Rap op Stap verlaagt drempel naar armoedewerking

Cani opereert vanuit De Schakel, een vereniging waar armen het woord nemen, in de Brusselse Brabantwijk. Een ‘transitwijk’, zegt Cani. Veel mensen komen er even wonen om dan weer te vertrekken, op zoek naar een plek om een beter leven uit te bouwen. ‘Wij spannen ons tot het uiterste in om mensen in armoede te bereiken en tot bij ons te krijgen. Het is ook daarom dat wij een Rap op Stap kantoor openden. Dat concept betekent voor De Schakel een extra aanbod met een lage drempel. Mensen durven daar wél naar te komen informeren, en dan kunnen we hen ook bij andere activiteiten betrekken.’

‘We begonnen met een Rap op Stap punt om daardoor de drempel naar De Schakel te verlagen.’

En inderdaad: sinds de start van het Rap op Stap kantoor kwamen veel mensen informeren die nooit eerder de stap naar De Schakel zetten.  Cani: ‘En toch is er tot nu toe weinig gebruik van het vakantieaanbod gemaakt. We botsen op de zeer beperkte financiële draagkracht van de mensen. Een eenvoudige daguitstap kan vaak nog net, maar een meerdaagse vakantie meestal niet.’


1001 problemen: hoe belangrijk is vakantie dan?

 

Cani Nas pleit voor vakantie.

‘Bij De Schakel komen mensen die duizend-en-één problemen tegelijk ervaren.
Prioriteiten stellen is voor hen totaal onhaalbaar. Alles is moeilijk, alles is dringend. Ze komen niet eens aan hun recht bijvoorbeeld op vlak van een studietoelage, laat staan als het dan om vakantie gaat. Maar het is wél belangrijk’, zegt Cani. 

 

Neem nu het verhaal van een alleenstaande moeder van twee puberende zonen. Ze is al lange tijd werkloos en moet het rooien met de allerlaagste werkloosheidsvergoeding. ‘Daarvan moet ze de huur en schoolkosten betalen, en wil ze toch een beetje het hoofd kunnen bieden aan de wensen van haar kinderen. Die willen er natuurlijk alleen maar kunnen bij horen, in hun klas, met hun vrienden. Vakantie kunnen ervaren is daar een deel van, want op vakantie doen ze ervaringen op waar ze later kunnen over vertellen. Zij willen na de zomer in de klas ook kunnen zeggen dat ze ergens naartoe zijn geweest. Dat is toch heel logisch.’

‘Pubers: die willen gewoon niets anders dan erbij horen. Normaal zijn. En vakantie hoort bij normaal zijn.’

Hemel en aarde heeft Cani verzet om die pubers met vakantie te laten gaan. Niet in het minst om de jongens zelf ervan te overtuigen om de stap toch maar te zetten. ‘Het is altijd hetzelfde: die gasten willen natuurlijk van alles – zoals elk ander kind – maar veel van wat ze willen kan gewoonweg niet. Uiteindelijk zijn ze toch meegegaan met een groepsvakantie van A Place to Live. Ze zijn er eens uit geweest. Ze hebben alle dagen warm eten gehad. En ze hebben nu ook iets te vertellen op school. Hebben ze tenminste dat gevoel van uitsluiting niet meer. Mama bleef, omwille van de kostprijs, thuis. Zij was eens voor enkele dagen alleen thuis en dat heeft haar zichtbaar deugd gedaan.’
 

Nog meer deuren openen

Goed dat er vakantieorganisaties zoals A Place to Live zijn, vindt Cani. ‘Voor gezinnen als dit een sociale groepsvakantie de enige betaalbare optie. Veel goedbedoelde aanbiedingen via Vakantieparticipatie blijven echt nog onbetaalbaar voor onze mensen. Sommige daguitstappen – maar lang niet allemaal – kunnen nog net. Meerdaagse vakanties meestal niet, behalve via sociale groepsvakanties.’

‘Wat armoede echt betekent, is voor veel mensen nog echt niet duidelijk. Daar hebben we nog werk te doen.’

Cani: ‘Ik hoop dat alle partners blijven streven naar het nog meer toegankelijk maken van hun aanbod. Ik vrees dat nog niet iedereen beseft hoe beperkt de budgetten van onze mensen in realiteit wel zijn. Er is nog werk te doen om dat begrip te doen groeien. Ik zou niet liever willen dan dat ook mensen in diepe armoede de kans krijgen om mee te beleven wat er allemaal in onze samenleving aan mooie dingen is, beweegt en verandert.’


Fotografie: Robert Boons

In gesprek met

Cani Nas is coördinator van vzw Wijkpartenariaat - De Schakel in Schaarbeek, een vereniging waar armen het woord nemen. De Schakel is een deelwerking van vzw Wijkpartenariaat.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 6 oktober 2015 in de categorie Budget.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Sparen en puzzelen voor vakantie. Een kaartenhuisje dat geen wind verdraagt.

In gesprek met Marleen | 12 juni 2015

Hoe welkom, welverdiend en nodig die enkele dagen vakantie ook zijn, voor mensen in armoede gaat aan de beslissing ‘we gaan!’ veel wikken en wegen vooraf. Niet in het minst over de centen. Het is sparen en puzzelen om er te geraken. En dan moet je er echt op kunnen vertrouwen dat de informatie over het verblijf, ontbijt, vervoer en kostprijs klopt. Want als nadien blijkt dat de kosten toch hoger uitvallen – al is het maar één euro -  stort het kaartenhuisje in mekaar. Dan verandert een vakantiedroom in een tijd van schaamte en zorgen. We praten erover met Marleen.

Jaren geleden sukkelden Marleen (51) en haar gezin in armoede. De oorzaken doen er niet toe. Want armoede gaat niet om schuld. Het gezin kwam in collectieve schuldbemiddeling terecht. De auto ging de deur uit, de knip op de portemonnee. De schuldbemiddeling is nu achter de rug. ‘Maar er zijn nog zoveel mensen die het maar amper kunnen redden. Ik krijg het er nog dikwijls benauwd van.’

Armoede: trekken, sleuren en schamen

‘Ik weet maar al te goed hoe het is, je leven proberen op het spoor te houden als je niets hebt. Elke dag blij zijn dat je een boterham hebt en iets ertussen, als is het alleen maar boter of mayonaise. Dat trekken en sleuren om elke dag iets op tafel te hebben, de paniek als mijn man onverwacht toch een zak – van de goedkoopste – chips meebracht uit de winkel: dat gevoel vergeet je nooit.’ 

‘Elke dag blij zijn dat je een boterham hebt en iets ertussen, al is het alleen maar mayonaise.’
 

 ‘Je schaamt je omdat je aanvoelt dat armoede sociaal moeilijk aanvaard wordt. Dus ga je het wegsteken, je in bochten wringen, het verzwijgen voor familie en vrienden. Ja, soms kon ik niet anders dan liegen. Dan hoorde ik mezelf uitvluchten verzinnen waarom we niet naar een feestje kwamen, geen verjaardagscadeaus meer kochten, ik een vriendin niet vergezelde om een koffietje te drinken. Je isoleert je helemaal, want je hebt nergens geld voor en je wil het tegen niemand zeggen.’
 

Vakantie: maar alleen als het heel, heel duidelijk is

Pas de laatste paar jaren kunnen Marleen en haar man zich weer een meerdaagse vakantie permitteren. ‘Het is heel fijn dat vakantiemakers een extra inspanning doen voor mensen in armoede’, vindt Marleen. Want daardoor wordt vakantie voor meer mensen bereikbaar. Ze heeft wél een tip voor uitbaters. 

 

Financiële duidelijkheid en voorspelbaarheid brengen rust in de vakantie van mensen in armoede. Een weekendje Brugge wordt zo echt genieten, zegt Marleen.

 

‘Het zal wel toeval zijn dat het mij een paar keer is overkomen dat de afspraken onderweg veranderden. Een keuken die verbouwd werd op het moment dat wij een verblijf hadden geboekt maakte dat we geen ontbijt ter plaatse konden hebben. Omdat ik vooraf nog contact nam met het verblijf ben ik dat gelukkig op tijd te weten gekomen. Daardoor kon ik van thuis uit dingen meenemen, want ergens anders gaan ontbijten zou te duur zijn.’ Een andere keer was er een prijsverhoging van twee euro per nacht. Wellicht omwille van de gemeentelijke verblijfstaks, denkt Marleen.
 

Terug in de tijd, met alle emoties van toen

‘Als me zoiets overkomt, dan is het alsof ik terug in de tijd ga, dat ik al die miserie van vroeger terug meemaak. Die gevoelens zijn dan zo sterk dat ik er soms niet meer in slaag om rustig en op de juiste toon te blijven communiceren.’

'Die onmacht en schaamte over armoede blijft altijd wel ergens zitten. Bij het minste moet je dan weer denken aan die hele strijd om te overleven.’ 

‘Voor mijn man en ik waren die paar extra euro’s geen ramp. Het is trouwens allemaal behoorlijk opgelost geraakt. Maar als mij zoiets overkomt, dat moet ik denken aan al die andere mensen die moeten sleuren om er met hun budget te geraken. Als zij met zo’n plotse verrassingen geconfronteerd worden, is de kans groot dat het gewoon niet meer lukt om dat te overbruggen.’
 

Duidelijkheid brengt rust. 

De boodschap  van Marleen aan al die geweldig geëngageerde vakantiemakers is niet mis te verstaan.  Het zijn stuk voor stuk schatten, die zich genereus inzetten voor mensen die het moeilijker hebben. De prijsvermindering die ze geven maakt vakantie wél mogelijk voor wie het anders niet mogelijk zou zijn. Maar ook: mensen in armoede kunnen pas echt ontspannen in hun vakantie duiken als ze niet voor financiële verrassingen komen te staan. Want dan begint het piekeren en tellen weer. En dat is nu nét wat je graag even achter je laat wanneer je op vakantie trekt.

 

Foto: via Marleen, herinnering aan haar heerlijke weekend in Brugge.
Marleen in gesprek met Toerisme Vlaanderen

In gesprek met

Marleen (51) woont in de Kempen. Marleen wil liever niet dat we haar familienaam en woonplaats publiceren. ‘De meeste van onze familieleden en vrienden weten niet eens dat we zwarte sneeuw gezien hebben’, zegt ze. 

Vechtend tegen het isolement, eigen aan armoede, kwam ze in contact met de lokale vereniging waar armen het woord nemen. Als vrijwilliger getuigt ze over armoede, neemt deel aan overleg en helpt bij de organisatie van activiteiten van de vereniging. ‘Ik wil mee opkomen voor andere mensen in armoede. Als ik in het nieuws hoor van bezuinigingen hier en daar krijg ik het benauwd. Dan moet ik denken aan al die mensen die op het randje zitten en met verminderde steun echt de armoede in tuimelen. En dat wens ik niemand toe.’

Dit verhaal werd gepubliceerd op 12 juni 2015 in de categorie Budget.

Neergepend door

Griet Bouwen is nieuw(s)maker voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Gent schrapt toeristische verblijfsbelasting voor mensen in armoede

In gesprek met Annelies Storms | 5 juni 2015

Goed nieuws voor mensen in armoede die Gent willen bezoeken: vanaf 1 januari 2016 worden overnachtingen die via Vakantieparticipatie geboekt worden, vrijgesteld van citytaks. Die vrijstelling van toeristische verblijfstaks betekent een prijsvermindering van 3 euro per overnachting voor mensen in armoede. Ook op andere vlakken doet de stad mooie inspanningen om het budgettoerisme een boost te geven. ’Iedereen verdient vakantie’, vindt Annelies Storms, Schepen voor Toerisme, Cultuur en Evenementen in Gent. 'Als stad willen we actief ons steentje bijdragen zodat ook mensen met een beperkt budget zich hier welkom voelen.' 

 

'Als stad willen we actief ons steentje bijdragen zodat ook mensen met een beperkt budget zich hier welkom voelen.'

- Annelies Storms

Vorig jaar overschreed Gent voor het eerst de kaap van één miljoen toeristische overnachtingen. 'Dat is uiteraard fijn', zegt schepen Annelies Storms. 'Tegelijk merkten we dat vooral het traditionele citytrippubliek - oudere, hoger opgeleide en meer welgestelde bezoekers, vlot de weg naar de stad vindt. Ik vond het belangrijk dat we ook meer aandacht zouden hebben voor budgettoerisme. Vroeger was het aanbod daarin eerder beperkt. Ondertussen is hier wèl een mooi aanbod in budgettoerisme, met onder meer vijf hostels. Dat aanbod willen we nu vanuit de stad actief mee promoten, door in onze communicatie ook op budgetvriendelijk toerisme te focussen. Zo vinden ook mensen met een beperkt budget voortaan hopelijk vlotter de weg naar Gent.'
 

Vrijstelling van citytaks

Promotie en sensibilisering zijn krachtige hefbomen. En Stad Gent wil graag nog een stapje verder gaan. 'We zijn met Vakantieparticipatie rond de tafel gaan zitten om te bekijken hoe we de krachten konden bundelen', blikt Annelies terug. 'Eerst zijn alle musea bij het Steunpunt aangesloten. Wie via Vakantieparticipatie een museumticket koopt, betaalt nu 20% van de standaardprijs. Daarna hebben we bekeken hoe we die drempelverlaging konden doortrekken naar overnachtingen. Het aantal aanbieders dat vandaag is aangesloten bij het Steunpunt kan nog flink groeien. Daar willen we vanuit de stad mee aan bouwen. Een eerste ondersteunende stap is ondertussen genomen: vanaf 1 januari 2016 worden alle overnachtingen die via het Steunpunt geboekt zijn, vrijgesteld van citytaks. Dat betekent een korting van 3 euro per nacht per persoon. Voor mensen in armoede kan zo’n bedrag echt een verschil maken.' 
 

Alle Gentse musea zijn aangesloten bij Vakantieparticipatie. De tickets bedragen 20% van de standaardprijs. 

 

Nieuwe aanbieders enthousiast maken

En de schepen ziet nog meer mogelijkheden. ’Ik wil onze aanbieders uit de hotelsector graag in contact brengen met de werking van Vakantieparticipatie’, zegt ze. 'Onbekend is onbemind. Een sectorvergadering lijkt me ideaal om de werking te introduceren. Zo hoop ik dat er meer bewustzijn komt rond het belang van toegankelijk toerisme. En uiteraard: dat nog meer aanbieders enthousiast worden om aan te sluiten.' 

De drijfveer achter dit solidaire beleid? 'Het sociale aspect is heel belangrijk voor ons stadsbestuur', zegt de schepen. 'We zetten vanuit alle beleidsdomeinen sterk in op armoedebestrijding en onderzoeken actief waar we financiële en andere drempels kunnen verlagen. Meer specifiek in dit verhaal: uit studies blijkt dat een gebrek aan voldoende middelen de belangrijkste reden is voor mensen om niet op vakantie te gaan. Vanuit de overtuiging dat iedereen recht heeft op vakantie, willen we een steentje bijdragen om dat samen met alle andere actoren wèl mogelijk te maken.'
 

Overnachten, ontdekken, beleven en genieten

Het lichtfestival in Gent. 

Het Gentse cultuurbeleid vaart een parallelle koers. 'Gent heeft een groot aanbod aan toegankelijke activiteiten', vertelt de schepen die ook voor cultuur is bevoegd. 'Naast de Gentse Feesten en het Lichtfestival zijn er tal van andere gratis culturele en sportieve activiteiten en evenementen. Ook dat kan mensen met een kleine portemonnee overtuigen om onze stad te komen ontdekken: weten dat er een ruim gratis vrijetijdsaanbod is. En ook: heel wat sociale restaurants. Want ook dat hoort bij vakantie: samen iets leuks doen, een hapje eten. Genieten.' 

En wat gaat het team Vakantieparticipatie doen met al dat moois? We vroegen het aan Jeroen Marijsse. 'Hier ligt een prachtige uitdaging voor ons team!'

 

Fotografie: www.milo-profi.be I Beeld lichtfestival: Stad Gent

In gesprek met

Annelies Storms, schepen van Cultuur, Toerisme en Evenementen in Gent. Samen met haar collega’s zet Annelies onder meer actief in op het promoten en ondersteunen van budgetvriendelijk toerisme.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 5 juni 2015 in de categorie Budget.

Neergepend door

Lien van Laere is nieuw(s)maker voor het netwerk Vakantieparticipatie. Ze is gebeten door mensen en hun verhalen. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Neem contact met onze redactie. Samen maken we er nieuws van.

Pagina's

Copyright © 2021 Steunpunt vakantieparticipatie | Disclaimer | Privacy |